இந்தியா போன்ற மாபெரும் ஜனநாயக அமைப்பில், அரசியல் எப்போதும் களைகட்டத் தவறுவதில்லை. அதுவும் சமீபகால தமிழக அரசியல் பரபரப்புக் கூடாரமாக ஆகிவிட்டிருக்கிறது. சீன் வேகவேகமாக மாறுகிறது. பாத்ரூம் போய்வருமுன் என்னென்னமோ நடந்துவிடுகிறது மேடையில். எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டு, சகித்துக்கொண்டு பொறுமையின் பூஷணங்களாய் மக்கள்.

அதிகாரத்தைத் தன் வசம் வைத்திருக்கும் கட்சியின் இருகூறுகள், இருபாதிகள், தேங்காய்மூடிகள் சேர்ந்துவிட்டன ஒன்றாய். அவருக்கு இந்தப் பதவி. இவருக்கு அந்தப் பதவி. அவருக்கு, இவருக்கு என இன்னும் புதுசு புதுசா சில பதவிகள்/பொறுப்புகள். படபடக்கும் மீடியா ஒரேயடியாகக் கவிகிறது வெள்ளைச்சட்டைகளின் மேல். பரபர காமிராக்களுக்கு முன் வாயெல்லாம் பல்லாகக் கட்சித்தலைகள். அழுத்தமான கைகுலுக்கள். அதிமுக அரசியல்வாதிகளின் பிக்னிக் ஸ்பாட்டான ஜெயலலிதாவின் சமாதியில் நெருக்கம். உருக்கம். வணக்கம். ஒரு தாய் மக்கள். சுபம்.

எதிர்க்கட்சி என்று ஒன்றும் இருக்கிறது இங்கே. அவர்கள் ஏற்கனவே தயாராக வைத்திருந்த ஸ்டீரியோ-டைப் கமெண்ட் ஒன்று போட்டுவிடுகிறார்கள். அங்கொன்றும், இங்கொன்றுமாய் சிதறும் சில்லரை எதிர்க்குரல்களும் அவர்கள் பங்குக்கு மிர்ச்-மசாலா சேர்க்கத் தவறுவதில்லை: மோதியின் சாகசம்..அமித் ஷாவின் சூழ்ச்சி..டெல்லியின் ஆசீர்வாதம். சுருக்கமாக, பணம், பகட்டு, அதிகாரம் அரசியல்வாதிகளுக்கு. தொழில் முனைப்பு மீடியாவுக்கு. காதில் பூவும், தீராத பொழுதுபோக்கும் தமிழனுக்கு.

தொண்டையைக் கனைத்துக்கொண்டு தயாராக இருந்த கமல் ஹாசன் ட்வீட்டிவைத்தார்: காந்திக்குல்லா! காவிக்குல்லா! கஷ்மீர் குல்லா! தற்பொழுது கோமாளிக் குல்லா தமிழனின் தலையில்! போதுமா இன்னும் வேண்டுமா? – என்றெல்லாம் உசுப்பிவிட்டுள்ளார் ஹாசன். தமிழ்நாட்டின் ஏகபோக அரசியல் கவிஞரான மனுஷ்யபுத்திரன் ஏதாவது எழுதிவைப்பாரோ முகநூலில்? பதறவேண்டாம். அப்படி அவர் ஏதும் எழுதினால், சாரு நிவேதிதாவின் பக்கத்தில் சாவஹாசமாகப் படித்துக்கொள்ளலாம்.

அடுத்த சீனுக்குக் கொஞ்சம் டயம் ஆகலாம்
காத்திரு தமிழனே காத்திரு
வெயிலில் எப்போதும் வேர்த்திரு
உனக்கும் கிடைக்கலாம் ஒருநாள் ‘தமிழ் திரு’ . .

**