திருவாளர்."பொது ஜனம்" , பண மதிப்பிழப்பு நடவடிக்கை மற்றும் Scapple எனப்படும் நிரலி (Software)

[முன் எச்சரிக்கை :
பண மதிப்பிழப்பு நடவடிக்கை கணக்கில் எனக்கு 10,000 ரூபாய் நட்டம். மத்தியகிழக்கில் இருப்பதனால் ஜூன்-30,2017 வரை காலம் இருந்தது. என் நண்பர்கள் பலர் ரூபாய்களை நவம்பர்-2016 க்குள் மாற்றி விட்டனர்.என் சோம்பலினாலும், RBI வாசல் கூட்டத்தினாலும்,என்னதான் நடக்குது பார்க்கலாம் என்ற குறுகுறுப்பினாலும் தான் பணத்தை விட்டேன்:-)] … 18 more words

பொது

சென்ற மாத கடைசியில் ஜெயமோகன் தளத்திற்கு எழுதிய கடிதத்தில் இப்படிக்கு என்று எனது பெயரையும், இந்த இணையதள முகவரியையும் கொடுத்திருந்தேன். அங்கிருந்து யாராவது வந்து பார்ப்பார்கள் என்ற சில்லறை புத்திதான். இந்த இணையத்தளம் ஆரம்பித்து ஐந்து மாதங்களாக  இந்த தளத்தின் வருகையாளர்கள்  எண்ணிக்கை ஒரு நாளுக்கு மூன்று தான். மூன்றும் நான் தான். என் மொபைலில், என் மடிக்கணினியில் அப்புறம்  என் அலுவலக கணினியில் பார்ப்பேன். ஆனால் அந்த கடிதம் அவரது இணையதளத்தில் பிரசுரமான அன்று இருநூற்று ஐம்பதுக்கும் மேல் வருகையாளர்கள். அடுத்த நாள் முந்நூற்று ஐம்பதுக்கும் மேல். அதற்கு அடுத்த நாளிலிருந்து மீண்டும் ஈயடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. வந்தவர்களில் தொண்ணுற்றைந்து சதவீதம் பேர் Home page மட்டுமே பார்த்து விட்டு சென்றிருக்கிறார்கள். மற்ற பேர்களும்  வேறு ஒன்றிரண்டு பக்கத்தை மட்டும் மேய்ந்து விட்டு சென்றிருக்கிறார்கள். கடந்த ஒரு வாரத்திலும் ஒரு பத்து பதினைந்து பேர் வந்துவிட்டு சென்றிருக்கிறார்கள். அவர்களும் Home page மட்டும் பார்த்து விட்டு தெறித்து ஓடி இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மேல் எந்த வருத்தம் இல்லை. மொக்கைதான் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன் என்பது எனக்கும் தெரிகிறது. எழுத எழுத ஏதாவது வரும் என்ற நம்பிக்கை தான். நமது கடமை பணி செய்து கிடப்பதே.

அந்த கடிதத்தை எனது தளத்தில் பதிவிட்ட பின்னர் ஒரு மாதமாக எந்த பதிவும் இடவில்லை. வேலை தேடிக்கொண்டிருந்தேன். இப்போது கிடைத்துவிட்டது. ஏற்கனவே எழுத ஆரம்பித்த ரஷ்ய பயணம், ஜார் அரியணை எல்லாம் அப்படியே நிற்கிறது. அதை முடித்துவிட வேண்டும். இன்னும் எழுத வேண்டியது வேறு நிறைய இருக்கிறது. புது கம்பெனியில் வேலைப்பளு எப்படி இருக்கும் என்பது தெரியவில்லை. எப்படி இருந்தாலும் சமாளித்து விட வேண்டும். கான்ட்ராக்ட் வேலை என்றாலும் நல்ல சம்பளம் கொடுக்கிறார்கள். எப்படியும் தாக்கு பிடிக்க வேண்டும். குறைந்த பட்சம் மூன்று மாதமாவது. கடந்த ஒரு ஆண்டுகளாக ரஷ்யா, கம்போடியா, சீனா என்று பயணம் செய்ததில் கடன்அட்டையின் கடன் கழுத்துவரை இருக்கிறது. அதை எப்படியும் ஓரளவு அடைத்து விடலாம்.

வீட்டில் எனக்கு பெண் பார்க்கும் படலம் வேறு பன்னெடுங்காலமாக நடந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது. எப்போது அமையும் என்று தெரியவில்லை. எது எப்படியாயினும் இனி இந்த தளத்தில் பதிவை போதிய இடைவெளியில் தொடர்ந்து பதிவேற்றி உங்களை  ஜென்ம சாபல்யம் அடைய செய்வது என் பொறுப்பு.

பொது

புரண்டு படுத்த டார்வின்

மனித மனம் கீழ்மையை நாடுகிறது. பிறரது கீழ்மை பற்றிப் பேசுவதில் மகிழ்ச்சி கொள்கிறது. கீழ்மையை மற்ற மத(ன)ங்களிலும் புகுத்திப் பார்க்கிறது. ஒருவரை அவரது கொள்கை அடிப்படையில் எதிர்ப்பதை இன்னும் கீழே இழுத்துச் சென்று தனி மனித வசைபாடலில் இறங்குகிறது. இதில் பெருமிதமும் கொள்கிறது.

எனது ஒரு பதிவில் சாகரிகா கோஷ் செய்துள்ள பின்னூட்டத்தைப் படித்தவுடன் தோன்றிய உணர்வு இது. நாகரிகத்தின் எல்லைகளை வரையறுக்க முடியாதவர்களாய் நாம் மாறிப்போனோம் என்பது தெரிந்தால் சார்லஸ் டார்வின் தனது கல்லறையில் புரண்டு படுப்பார். பரிணாம வளர்ச்சியில் மனிதன் பின்னேறி குரங்காகிக் கொண்டிருக்கிறான் என்று அறிந்தால் டார்வின் அவசியம் வருத்தப்படுவார் என்றே நினைக்கிறேன்.

காஞ்சி சுவாமிகள் பற்றிய ஊடக நடத்தையும், அதற்கு முந்தைய காவல் துறை / அரசு நடத்தையும் மனிதனின் பின்னோக்கிய பரிணாம வளர்ச்சித் தத்துவதத்தை உறுதிப்படுத்துவதாகவே நினைக்கிறேன்.

இன்று காலை ஒரு நிமிடம் ஓடக்கூடிய காணொளி ஒன்றை நண்பர் அனுப்பியிருந்தார். ஒரு கடையில் 65 வயது மதிக்கத்தக்க ஆண் வியாபாரி, தன் கடைக்குப் பொருள் வாங்க வந்த 16 வயது மதிக்கத்தக்க பெண்ணை அவமதிக்கிறார் (எழுத்தில் வடிக்க இயலவில்லை). ஆணின் மதம் காரணமாக அவர் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்பட மாட்டாது என்று அச்செய்தியில் குறிப்பிட்டிருந்தார். நாள் முழுவதும் என்னை மிகவும் பாதித்த காணொளி அது.

இங்கு அந்த ஆணின் உள்ளத்தில் என்ன ஓடியிருக்கும்? அவளால் நம்மை ஒன்றும் செய்ய முடியாது, எனவே என்னவேண்டுமானாலும் செய்யலாம், எவ்விடத்தில் வேண்டுமானாலும் கை வைக்கலாம் என்று தோன்றியிருக்கும் என்பதாக என் மனம் நிலை கொள்ளாமல் தவித்தது. ஒரு நொடி, அவள் அந்தக் கிழவனைக் கடைக்கு வெளியே இழுத்து வந்து அவனது கன்னத்தில் காலணியைக் கழட்டி விளாச மாட்டாளா என்று கற்பனை செய்து பார்த்தது. ஆனால் அந்தப் பெண் தன்னைக் காத்துக் கொள்ள மட்டுமே செய்தாள். தனது அவமானத்தின் சுமையைக் குறைக்கவே அவள் முயன்றாள். அவள் செய்தது சரியா என்று ஒரு பெண்ணாக இருந்து பார்த்தால் மட்டுமே எனக்குப் புரியும் என்று நான் மன அமைதி அடைய முற்பட்டேன்.

இரவு 11 மணிக்கும் உறக்கம் வரவில்லை. மனம் நிலைகொள்ளாமல் தவிக்கிறேன்.

முடிவுக்கு வந்துவிட்டேன். டார்வின் புரண்டு படுத்திருப்பார் என்ற முடிவுக்கு வந்துவிட்டேன்.

Writers

தீபாவளி பஞ்சாங்கம் (எ) ஒரு போராளியின் டைரிக் குறிப்பு

தீபாவளி பஞ்சாங்கம் (எ) ஒரு போராளியின் டைரிக் குறிப்பு:

அக்-1: சுற்றுச் சூழல் கருத்தரங்கம்
அக்-2: ‘குழந்தைத் தொழிலாளர்கள்’ – கருத்தரங்கம்
அக்-3: ‘காற்று மாசடைதல்’ – குழந்தைகள் பேச்சுப் போட்டி
அக்-4: ‘காற்று மாசு – ஆஸ்துமா தொடர்பு’- நூல் வெளியீடு. 23 more words

Writers

மனச்சாட்சி வேண்டும் சார்

கோவில்களில் பட்டாச்சாரியார்கள் / சிவாச்சாரியார்கள் அட்டூழியம் செய்கிறார்கள்; வைதீக கார்யங்களுக்கு என்று வருபவர்கள் நிறைய பணம் கேட்கிறார்கள்; திவசம் பண்ணி வைக்க வரும் உபாத்யாயர் அடிப்பது பகல் கொள்ளை; ஒரு சீமந்தம் பண்ணி வைக்க ஐம்பதாயிரம் வாங்கலாமா; கணபதி ஹோமத்துக்குப் பத்தாயிரம் வாங்கலாமா;சுதர்ஸன ஹோமத்துக்கு இவ்வளவு வங்கலாமா;வைதீகர்கள் டூ-வீலர்களில் போகலாமா;..இப்படி பல ‘லாமா’க்கள். இப்படிக் கேட்டால் நடுநிலைவாதிகள் என்று பெயர் வேண்டுமானால் கிடைக்கலாம்.

உபாத்யாயர்களுக்கு சி.பி.எப். கிடையாது; அனேகம் பேருக்கு இன்சூரன்ஸ் கிடையாது; நிலையான ஊதியம் கிடையாது; அவர்கள் குடும்பமும் பிழைக்க வேண்டாமா என்ன? அவர்கள் வீட்டிற்கு மட்டும் ஆவின் பால் குறைந்த விலையில் போடுகிறார்களா என்ன? இல்லை மின்சாரம் தான் இலவசமாகத் தருகிறார்களா? எல்லரும் கட்டும் அதே பணம் தான் அவர்களுக்கும்.

இந்தக் காலத்திலும் வைதிக தர்மத்தை விடாமல், சிகை வைத்துக் கொண்டு, அந்தந்த சம்பிரதாயத்துக்கு ஏற்றாற் போல் வைதிக உடை தரித்துக் கொண்டு ‘ஆறில் ஒன்று பழுதில்லை’ என்பதாக அவர்கள் வேத தர்மத்தை ஓரளவிற்கு நிலை நிறுத்துகிறார்கள். பெரும்பாலோர் செய்ய வேண்டியதை, செய்ய முடியாததை, செய்ய வெட்கப்படுவதை, அவர்கள் விடாமல் செய்து வருகிறார்கள். அதற்காக அவர்களுக்கு வெகுமதிகள் கொடுக்க வேண்டாம் ஐயா, அவர்கள் கேட்கும் சம்பாவனையில் யோசிக்கலாமா?

ஒரு கல்யாணம் என்றால் மண்டபத்துக்கு என்று சில லட்சங்களைச் சிரித்துக்கொண்டே அழலாமாம், பண்ணி வைக்க வரும் வாத்யாருக்கு என்று வரும் போது நூறூக்கும் பத்துக்கும் கறார் பேரம்.

ஒரு ஐ-போன் ஐம்பொன்னை விட விலை அதிகம் விற்கிறது. ஆனால் விடாமல் வாங்குகிறோம். ஆப்பிள் வாட்ச்  என்று கடிகாரத்தில் பொம்மை காட்டுவதற்கு நாற்பதாயிரம் ரூபாய் சொல்கிறார்கள். வாங்குகிறோம். ஒன்றுமில்லை, ஒரு காலணி ஆயிரம் ரூபாய் சொல்கிறார்கள். அங்கெல்லாம் பேரமா பேசுகிறோம்? பேசினால் தான் படிகிறதா? அங்கெல்லாம் கேட்ட விலையைக் கொடுக்கவில்லை?

ஒன்றுமில்லாத உஞ்சவிருத்திப் பார்ப்பானிடம் நாம் எகனாமிக்ஸ் பேசுகிறோம்; டூ-வீலரில் போவதை விமர்சிக்கிறோம். கோவிலில் தட்டில் பணம் போட்டால் தான் என்ன? திவ்யதேசங்களில் அர்ச்சகர்களுக்கு சம்பளம் மாதம் 200 ரூபாய்கள். இரண்டு லிட்டர் பால் வாங்க முடியுமா இதில்? கோவில் உண்டியலில் போடும் பணத்தைச் சுருட்டிப் பெருமாளுக்கே சாதம் போட மனமில்லை அறம் நிலையாத் துறைக்கு.  ஆண்டாளையே பட்டினி போடுகிறார்கள் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரில். அர்ச்சகர் தட்டில் கொஞ்சம் தாராளமாய்ப் போட்டால் தான் என்ன?

சில கோவில்களில் சன்னிதிக்குச் சன்னிதி அர்ச்சகர்கள் கப்பம் போல் வசூலிக்கிறார்களே என்று கேட்கலாம். அவை பெரும்பாலும் பரம்பரைக் கோவில்களாக இருக்கும். அறம் நிலையாத் துறைக் கோவில்களில் இப்படித்தான் உள்ளதா? கோவிலுக்குள் நுழையவே அரசு பணம் கேட்கிறதே? அது நியாயமா?

எத்தனையோ ஊர்களில் ஒரே அர்ச்சகர் பல கோவில்களுக்கும் விளக்காவது ஏற்ற வேண்டுமே என்று தர்மத்தை விடாமல் செய்து வருகிறார். எனக்குத் தெரிந்தே அப்படிப் பலர் உள்ளனர். இந்த ‘அதர்மத்தை’ அனுஷ்டித்தே ஆக வேண்டும் என்று ஏதாவது சர்வாதிகாரி சட்டம் போட்டானா என்ன? ‘போங்கடா நீங்களும் உங்க கோவிலும்’ என்று அவரும் சாப்ட்வேர் எழுத அமெரிக்கா போயிருந்தால் இன்று எரியும் சில தீபங்களும் எரியாது.

ஹோமத்துக்கு வரும்  எல்லா வைதீகர்களும் முழுமையாக அத்யயனம் பண்ணியவர்கள் இல்லை தான். ஓரிருவருக்கு மந்திரங்கள் தெரிவதில்லை தான். லவுகிக வாழ்வில் அனைவரும் சிரத்தையுடன் தான் பணியாற்றுகிறோமா என்ன? தேர்ந்தெடுத்த எம்.எல்.ஏக்கள் சட்ட மன்றத்துக்கு வருவது இருக்கட்டும்; அவர்கள் இருக்கும் இடமே தெரியவில்லையே. கேட்டோமா?

ஏழை பிராம்மணன் சம்பாவனை கேட்டால் பேரம்; கூடையில் கறிகாய் விற்பவளிடம் பேரம்; ஐ-போன் கொள்ளைக்காரன் எவ்வளவு விலை வைத்தாலும் ப்ரீ-புக்கிங் (Pre-Booking).

மனச்சாட்சி வேண்டும் சார். அவ்வளவுதான்.

சிங்கப்பூர்

கைப்பெருமாள்

‘ஆமருவி, இங்க வாயேன், என் கையப் பாரு. எப்பிடி பெருமாள் தெரியறார் பார்,’ நான் நெய்வேலியில் இருந்து உற்சவத்திற்காகத் தேரழுந்தூர் வந்ததும் வராததுமாக எதிர்த்த வீட்டு அலமேலுப் பாட்டி அழைத்தாள்.

கைல பெருமாள் தெரியறாரா? ஊருக்கு வந்தவுடனே கிரகம் பிடிச்சு ஆட்டறதே என்று நினைத்தபடியே, பாட்டியின் கையைப் பார்த்தேன். பாட்டியின் உலர்ந்த கையில், ரேகைகளின் ஊடே காலையில் நீராடும் போது தேய்த்துக்கொண்ட மஞ்சள் தெரிந்தது. ‘ பார், பார் என்னமா சிரிக்கறார் பார்’, என்றாள் பாட்டி.

கலவரத்துடன் அவளது மகன் ரங்கன் மாமாவைப் பார்த்தேன். ‘தெரியறதுன்னு சொல்லு. இல்லேன்னா விடமாட்டா,’ என்றார். கொஞ்ச நேரம் இப்படியும் அப்படியும் பார்த்துசிட்டு, ‘இப்ப தெரியல்ல. நான் போய் குளிச்சுட்டு வந்துடறேன். ஒருவேளை அப்ப எனக்குத் தெரிவாரோ என்னவோ’ என்று ஓடி வந்தேன்.

இருந்த சில நாட்களில் வருவோர் போவோரிடம் எல்லாம் கையைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தாள் அலமேலுப் பாட்டி. அவளது கணவர் ஶ்ரீவத்சையங்காருக்குக் கண் அவ்வளாவாகத் தெரிவதில்லை என்பதால்  அவரை மட்டும் விட்டுவிட்டாள்.

முப்பது வருஷங்கள் கழித்து, சென்ற ஆண்டு மீண்டும் தேரழுந்தூர் உற்சவத்திற்குச் சென்றேன். பாட்டியின் பழைய வீட்டை இடித்துவிட்டுப் புதியதாகக் கட்ட வேண்டும் என்று சொன்னார்கள். இடிப்பதற்கு முன் ஒருமுறை பார்த்துவரலாம் என்று முன்னர் பாட்டி உட்கர்ந்திருந்த இடத்தைத் தாண்டி மெள்ள உள்ளே சென்றேன்.

‘வாடா ஆமருவி. வந்து பாரேன். பெருமாள் உற்சவம் எப்படி நடக்கறது பார். நன்னா தெளிவா தெரியறது பாரேன்,’ என்று உள்ளிருந்து குரல் வந்தது. கையை நீட்டிக்கொண்டிருந்தார் தற்போது தொண்டு கிழமான ரங்கன் மாமா. கலவரத்துடன் உள்ளே கையைப் பார்த்தேன்.

அவர் கையில் ஐ-போன் 4ல் ஆமருவியப்பனின் கருடசேவைக் காட்சிகள்.

Writers

உள்ளக் குமுறலும் நனவிடைத் தோய்தலும்

“எங்கள்
கடற்காற்று
உப்பைச்
சுமந்து வருவதில்லை
கடலில் காவியமான
எங்கள்
பிஞ்சுகளின்
இரத்த வாடையையும்
அவர்களின் விடுதலைக்கான
தாகத்தையும்
சுமந்து வருகிறது”
00

‘மே18′ எனக் கண்ணீர் பதிவிடும் நீங்கள், பர்மாவில் முஸ்லிம்கள் அழிக்கப்படுவது பற்றி ஒருவார்த்தை சொல்லாதது சோகம் தோழர்’. எனச் சொல்லி, நீங்கள் ஏன் பர்மா முஸ்லிம்கள் பற்றிப் பேசுவதில்லை என்று கேட்கிறார்கள். அவர்களுக்குச் சொல்ல என்னிடம் எந்தப் பதில்களும் இருப்பதில்லை. மேலும் நான் யார்இது பற்றி எல்லாம் பேச என்கிற ஒரு கேள்வியும், நான் பேசி என்னாகும் எனும் இன்னொரு கேள்வியும் என்னிடம் எப்போதும் உண்டு.

பொது