குறிச்சொற்கள் » புத்தகம்

the imfartance of being aravindan kannaiyan

The first part here: the importance of being aravindan kannaiyan.

Rushpucted Saars & Meydums – unfartunately for you, there is no speeling mushtake in the tightle; so, interpret it if you must, on an ‘ 3,057 more words

வேலையற்றவேலை

எஸ்.எல்.பைரப்பா எழுதிய பருவம் : மகத்தான வாசிப்பனுபவம்

மகாபாரதக் கதையில் காணப்படும் போர் – அமைதி, அன்பு – இறப்பு, மனிதன் – கடவுள் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட புகழ்பெற்ற கன்னட நாவல்.

கன்னட மூலம்: எஸ்.எல்.பைரப்பா 
தமிழாக்கம்: பாவண்ணன் 
சாகித்திய அக்காதெமி 

புத்தகம்

வாசிப்பு: காலச்சுவடு கதைகள் 1994 - 2000

1994 லிருந்து 2000 வரை காலச்சுவடு இதழில் வெளியான சிறுகதைகளில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில கதைகளின் தொகுப்பே இந்தப் புத்தகம்.

என்னிடம் 2000லிருந்து 2013 வரையிலான அனைத்துக் காலச்சுவடு இதழ்களும் (ஒரு சில மாதங்கள் தவிர) இருக்கின்றன.

புத்தகம்

Books recommendation - s.ramakrishnan

புத்தகக் கண்காட்சியில் தேடி அலைந்து கடந்த இரண்டு நாட்களில் 40 புத்தகங்கள் வாங்கியிருக்கிறேன்,

அதில் சில முக்கியமான புத்தகங்களைச் சிபாரிசு செய்ய விரும்புகிறேன்

1. அனொனிமா / மொழியாக்க நாவல் / தமிழில் தேவா, வெளியீடு பூபாளம் புத்தக பண்ணை விலை Rs.290… 68 more words

புத்தகங்கள்

புத்தகம் படிப்பது எப்படி? - s.ramakrishnan

புத்தகம் படிப்பது என்பது எளிமையானதில்லை. அது ஒரு நுட்பமான கலை. என்ன படிப்பது. எப்படி படிப்பது. ஏன் சில புத்தகங்கள் உடனே புரிந்துவிடுகின்றன. சில புரிவதேயில்லை. ஒரே புத்தகம் எப்படி வெவ்வேறு வாசகர்களால் வேறு விதமாகப் படிக்க படுகிறது.

புத்தகங்கள்

‘circular ruins’ vs ‘taare zameen par’ & ‘tinkle’

Circa 1972/73, as a little boy, I read a Tamil translation of  this mind blowingly beautiful short story of Jorge Luis Borges (JLB) – one of the finest littérateurs that inhabited the earth, an Argentinian – a remarkable essayist and a… 1,041 more words

அனுபவம்

கண்ணாடி வாங்கப் போனவன்

பஜாரில்
கண்ணாடிக் கடை
ஒரு கண்ணாடி
வாங்கப் போனவளை
எல்லாக் கண்ணாடிகளும்
வரவேற்றன
— தேவதச்சன்

‘யாருமற்ற நிழல்’ தொகுப்பை வாசிக்கத் தொடங்கியவனை கண்ணாடி வாங்கப் போனவனாக்கி நூலே ஒரு கண்ணாடிக் கடையைப்போலாகி அத்தனை  கவிதைகளும் ஒவ்வோர் கண்ணாடியாகி வரவேற்றன.

தன் அனுபவங்களை அனைவருக்குமான அனுபவங்களாக்கும் பணியே தேவதச்சனின் கவிதை இயக்கம் என்று சொல்லலாம். சகஜமான வாழ்வனுபவங்களின் ஊடாக மறந்திருக்கும் அபூர்வ கணங்களை தவறாமல் அடைந்து அதன் நுண்மை பிசகாமல் கவிதைகளில் அளிப்பதையே தேவதச்சன் செய்துகொண்டிருக்கிறார். அவரது யாருமற்ற நிழல் தொகுப்பும் அப்படியே.

எளிமையான மிகவும் பரிட்சயமான படிமங்கள் தேவதச்சனின் கவிதைகளுக்குள் பிரம்மாண்டமான செறிவுடையதாக விரிந்துகொள்கின்றன. எந்திர வாழ்விற்கு தம்மை ஒப்புக்கொடுத்த பொம்மை மனிதர்களால் அவற்றை அடையாளம் கண்டு அனுபவிப்பது இயலாதது. வெளியில் வளரும் செடி வீட்டுக்குள் வரும்போது அதன் தனிமையை உணர்கிற ஒருவன் நிச்சயமாக தனிமையால் தீண்டப்பட்டிருப்பவனாகவே இருக்கக்கூடும். அவனுக்கும் அந்த செடிக்கும் இடையே பகிர்ந்துகொள்ளப்படாத உறவு நிலைத்திருக்கிறது. அதனை வெளிப்படுத்தும் துடிப்பு ‘மூங்கில் செடி’ கவிதையில் புலப்படுகிறது.

கவிஞனுக்கு இயல்பிலேயே வாய்க்கிற தர்க்கமனம் பிளவுற்று பிளவுற்று உச்சமாகிற தரிசனமொன்றை நாடிச்செல்லும். தன் கேள்விகளைச் சரியாக நிர்ணயத்துக்கொண்ட தேவதச்சனுக்கு பெரும்பாலும் தர்க்கத்துக்கு இரு தரப்புகளே போதுமானதாகிறது. அவரது பல்வேறு கவிதைகளில் நிகழும் இந்த இருதரப்பு விசாரணை முடிவில் நம்மில் ஒரு தர்க்கத்தை பிரவகிக்கவைத்து நிறைவடைகிறது. பரிசு, என் எறும்பு, மயானக் கணக்கு போன்ற கவிதைகள் ஊன்றிச்செல்லும் விதை நம் சிந்தனையூட்டங்களால் வலுப்பெற்று பரவலாகக் கிளைக்கிறது.

காட்சிபுலம் மூலம் படைக்கப்படும் படிமங்கள் சிதைக்க முடியாத நிலைக்கு உயர்வதை தேவதச்சனின் பல தமிழ் கவிதைகளில் காணமுடியும். இந்த தொகுப்பின் இறுதிப் பக்கங்களில் ஒன்றில் அமைகிற பிரிதல்கள் என்ற கவிதை, அதன் காட்சிப்புலத்தினால் செறிவுற்ற படிமத்தை உடையது.

ஜனநெரிசல் சாலையில் மூன்று பேர் சிகரட்
பிடிக்க விரும்பினார்கள். ஒருவன் ஒரு சிகரட்டை
வாயில் வைத்துக்கொண்டு லைட்டரை எடுத்தான்
இன்னொருவன் தன் கையிலிருந்த சிகரட்டோடு
அவனை நெருங்கினான். வேறு ஒருவன் அதேபோல்
அருகில் வந்தான். மூன்று கருந்தலைகளும் அருகா
மையில் நெருங்கின.
ஆஸ்பத்திரி மாடியில் நின்றுகொண்டிருந்தவள்,
ஃ எழுத்து ஒன்று
எங்கிருந்தோ நீந்தி வருவதையும்
பிறகு அது மூன்று திசைகளில்
பிரிந்து செல்வதையும் கண்டாள்.
பக்கங்களைக்
கீழே நழுவவிடும் அவளது கண்களிடம்
பிரிதல்கள் ஏதோ சொல்கின்றன.

தேவதச்சன் தன் பறவைப் பார்வையினால் ‘ஃ’ என்ற எழுத்தை இக்கவிதையில் படிமமாக உருவாக்கியுளார். இந்த கவிதை கட்டமைக்கப்பட்ட விதம் பிரமிப்புக்குரியதாக உள்ளது. இந்தக் கவிதைகளின் ஆன்மாவும் மூன்று திசைகளாக இருக்கிறது. ‘கருந்தலைகள்’ என்பது ‘தலைகள்’ என்றிருந்தாலோ, ‘எங்கிருந்தோ நீந்தி வருவதையும்’ என்ற வரியை நீக்கினாலோ கவிதையின் கடைசி வரியான ‘பிரிதல்கள் ஏதோ சொல்கின்றன’ என்பதன் பலம் வடிந்துபோகும். இக்கவிதையின் அஸ்திவாரம் இந்த மூன்றிலும் எழுப்பப்பட்டுள்ளது. ‘பிரிதல்கள்’ என்ற தலைப்பும் அதற்கு எத்தனை பொருத்தமாகிறது! இந்த கவிதைக்குப் பிறகு இத்தொகுப்பில் கடக்கவிருப்பன மூன்று கவிதைகளே.

கவிஞனுக்கு கனவுகள் திகட்டுவதில்லை. ஏக்கங்கள் நிலையானதில்லை. தனிமைகூட தனிமையில்லை. அன்பு பிரதான துணையாயுள்ள போதே ஒருவன் அத்தகு கவி முழுமையை எய்துவது சாத்தியம். ‘அன்பின் எழுத்துக்கள்’, ‘யாரும்’, ‘அக்காவும் தம்பியும்’ போன்ற கவிதைகளில் தேவதச்சன் வெளியிடும் அன்பின் மிகையால் தோன்றிய கனிவும் ஏக்கமும் திகழ்கிறது.

நீடித்த வாசிப்பிற்குரிய தேவதச்சனின் கவிதைகளில் ஒரே சமயத்தில் சொல்லிவிட சொற்பமான விஷயங்களே வாய்க்கின்றன. ஒவ்வொரு முறையும் நம்மை வரவேற்கிற நிலைக்கண்ணாடியாக அத்தனை கவிதைகளும் நமக்காக காத்திருப்பதாகவே நினைக்கிறேன்.

கவிதை