உட்பிரிவு 1- மெய்ப்பகுத்தாய்வு : செய்யுட்கள் 11-14 வரை

பஞ்ச தசி– உட்பிரிவு 1- மெய்ப்பகுத்தாய்வு

செய்யுட்கள் 11-14 வரை

செய்யுள் 11:

திகழ்ந்திருக்காவிடின் பெருநேசமன்று திகழ்ந்திருந்தால் பொருள்நாட்டமன்று

ஆகவே பேரின்பத்தானறிவு திகழ்ந்திருந்தும் திகழ்ந்திருக்காத நிலைப்பட்டது

பொருள்

பேரின்பத்தானறிவு திகழ்ந்து இருக்கவில்லை என்றால் நான் என்னை யாவற்றிலும் மிகுதியாக நேசிக்கிறேன் என்பது உண்மைக்கூற்றாகாது. பேரின்பத்தானறிவு திகழ்ந்திருக்கிறது எனில் பொருளில் நாட்டம் உண்டாகாது.இவ்வாறாக பேரின்பத்தானறிவு எந்நேரமும் திகழ்ந்திருக்கிறது என்றாலும் திகழ்ந்திருக்கவில்லை என்ற நிலையில் உள்ளது.

விளக்கம்

மறைமுடிவுக் கல்வியை மூன்று படிகளாக அணுக வேண்டும். அவை

1. கேள்வி: கேள்வி என்பது பரமனும் தானறிவும் மெய்யறிவின்பம் என்ற ஒன்றே எனக் கற்றல்

2. விமரிசம்: விமரிசம் என்பது கற்ற பின்னர் மனதில் ஆராய்ந்து பிற கருத்துக்களின் தாக்கத்தினால் ஏற்படும் ஐயம் அதாவது கசடு அகற்றல்.

3. பாவனை: பாவனை என்பது தியானம் பழகி மெய்யுணர்தல்.

மேற்சொன்னவை வடமொழியில் முறையே ச்ரவணம், மனனம், நிதித்யாசனம் என அழைக்கப்படுகிறது.

செய்யுட்கள் எண் 48 வரையிலும் “கேள்வி“ என்ற படியிலடங்கும்.

‘செய்யுள் 8 மற்றும் 9ல் தானறிவு தான் மெய்யறிவு எனவும் பேரின்ப வடிவு என்பதாகவும் நிலைநாட்டப்பட்டது. செய்யுள் 10ல் பரமனும் தானறிவும் மெய்யறிவின்பம் என்ற ஒன்றே என்பதற்கு சாட்சி மறைமுடிவுக் கல்வியான பரமனும் தானறிவும் தொடர்பு ஒன்றே எனவும் கூறப்பட்டது.

“திகழ்ந்திருக்காவிடின் பெருநேசமன்று திகழ்ந்திருந்தால் பொருள்நாட்டமன்று“

இத்தருணம் திரு வித்யாரண்யர் கருத்துப் பின்னடைவாக எழுப்பும் வினா யாதெனின் இதுகாறும் ஆய்வின்பின் அறிந்த பேரின்ப வடிவான தானறிவு திகழ்ந்திருக்கிறதா? என்பதே.

திகழ்ந்திருத்தல் என்பதனை ஒரு நொடிப் பொழுதும் குறையாமல் அதாவது எக்கணமும் மாறாமல் ஒரே சீராக இருந்தும் விளங்கியும் கொண்டிருத்தல் எனப் பொருள் கொள்வோம். இவ்வினா எழக் காரணம் நாம் இன்பத்தின் பொருட்டு பிற பொருட்களை நாடி, சார்ந்துள்ளோம், பேரின்பத்தானறிவு உண்மையிலையே திகழ்ந்திருக்கிறது என்றால் இன்பத்தின் பொருட்டு பிற பொருட்களை நாடமாட்டோம்.

” ஆகவே பேரின்பத்தானறிவு திகழ்ந்திருந்தும் திகழ்ந்திருக்காத நிலைப்பட்டது “

மேற்சொன்ன வினாவுக்கு பதிலுரையாக பேரின்பத்தானறிவு இருக்கிறது ஆனால் விளங்கிக் கொண்டிருக்கவில்லை என்றால் “ நாம் / நான் இவ்வுலகின் எல்லாப் பொருட்களை விடவும் மிகுதியாக நேசிப்பது நம்மைத்தான்/என்னைத்தான். ” என்று முன்னர் சொன்ன கூற்றும் பொய்த்துவிடுவதான தோற்றம் உண்டாகிறது. அதாவது இருக்கின்ற ஒன்று அதன் விளைவான விளங்கிக் கொண்டும் உள்ளது என்பதனை வெளிக்காட்டாமல் இருந்தால் அது உண்மையிலேயே இருக்கின்றதா எனும் ஐயத்தை உண்டாக்கிவிடுகிறது.

இவ்வாறாக ஐயப்பாடு ஒன்று பேரின்பத்தானறிவு பற்றியதாக திகழ்ந்திருக்கிறது என்றாலும் திகழ்ந்திருக்கவில்லை என்பதாக வெளிவந்துள்ளது.

இந்த ஐயப்பாட்டை நீக்குவதைப் பற்றி திரு வித்யாரண்யர் அடுத்த செய்யுளில் கூறவுள்ளார்.

செய்யுள் 12:

மாணவர்வகுப்பு நடுவில் மகன் பாடமொப்பிக்குமொலிபோலே

திகழ்ந்தும் திகழாநிலை திகழ்ந்திருக்குமொன்றில் இடையூறினால் நிகழும்

பொருள்

வகுப்பில் பல மாணவர்களினிடையே ஒருவனாக பாடமொப்பிக்கும் தன்மகனின் ஒலி எவ்வாறு தந்தையினால் கேட்டும் கேட்கப்படாததாய் உள்ளதோ அவ்வாறே இடையூறு நிகழும் காரணத்தினால் திகழ்ந்திருக்கும் ஒரு பொருளுக்கு திகழ்ந்தும் திகழாநிலை ஏற்படுகிறது.

விளக்கம்

” மாணவர்வகுப்பு நடுவில் மகன் பாடமொப்பிக்குமொலிபோலே“

பேரின்பத்தானறிவு பற்றிய ஐயப்பாட்டை நீக்குமுகமாக “இடையூறு” எனும் கருத்தை முன்வைத்து அதை எளிமையானதொரு எடுத்துக்காட்டு வாயிலாக ‘விளக்குகிறார் திரு வித்யாரண்யர்.

எந்தவித பணி துவங்கும்போதோ ,நடைபெறும்போதோ இடையூறு அல்லது தடையை பெரும்பாலும் எதிர்கொள்கிறோம். பேரின்பத்தானறிவு திகழ்ந்திருப்பினும் திகழ்ந்திருக்கவில்லை என ஏன் மாறாக சொல்லப்படுகிறது என்றால் அதற்கு இடையூறு

காரணம் என்கிறார்.

எடுத்துக்காட்டு இதோ: ஒரு தந்தையானவர் தன் மகன் மறைக்கல்வி எவ்வாறு கற்றுக்கொண்டிருக்கிறான் என அறியும் நோக்கத்துடன் மகனின் மறைவகுப்பு செல்கிறார். அத்தருணம் வகுப்பில் பல மாணவர்களினிடையே ஒருவனாக தன் மகனைக் காண்கிறார். எல்லோருடனும் சேர்ந்து மகனும் உரக்கத்துடன் மறையோதும் ஒலியினைக் கேட்கிறார். எல்லா மாணவர்களும் சேர்ந்து எழுப்பும் ஓதுதலைக் கேட்டவராயினும் தன் மகனின் ஒலியினைத் தனித்து கேட்காததால் அவரால் தன் மகன் மறைக்கல்வி எவ்வாறு கற்றுக்கொண்டிருக்கிறான் என தெளிவாக அறிய முடியவில்லை.

” திகழ்ந்தும் திகழாநிலை திகழ்ந்திருக்குமொன்றில் இடையூறினால் நிகழும் “

மேற்சொன்ன எடுத்துக்காட்டு போன்று பேரின்பத்தானறிவும் திகழ்ந்திருப்பினும் திகழ்ந்திருக்கவில்லை என்பதற்கு “இடையூறு” என்ற ஒன்று நிகழ்வதே காரணம்.

வாழ்வில் பலவற்றை “இடையூறு” என்பதாக அறிகிறோம்– விண்மீன்கள் யாவும் இரவில் இருந்தும் நன்கு ஒளிவீசியும் பகலவனின் ஒளியின் விளைவாக பகலில் இல்லை ஒளிவீசவில்லை என்று விண்மீன்கள் பற்றிய தவறான அறிவு உண்டாவது இடையூறுக்கு மற்றுமொரு எடுத்துக்காட்டு. பகலவனின் ஒளியே விண்மீன்கள் பற்றியதில் இடையூறு.

இதை அடுத்த செய்யுளில் மேலும் விளக்கவள்ளார்.

செய்யுள் 13.

இடையூறு உள்ளதும்திகழ்கிறதுமான முடிவுக்குத் தகுதிப்பொருளின்கண்

அதைமூடியும் மாற்றுக்கருத்தை அதன்மீது உண்டாக்குவதாகவும் கூறப்படுவது

பொருள்

இடையூறு என்பது இருக்கிறது, விளங்குகிறது என்ற தீர்மானமான அறிவாகிய முடிவுக்கு எந்தப்பொருள் தகுதியாக உள்ளதோ,அப்பொருளை மூடி அதாவது மறைத்து, அப்பொருளின் மேல் எதிர்மாறான கருத்தை தோற்றுவிக்கிறது.

விளக்கம்

இச்செய்யுளில் இடையூறு என்பதன் இலக்கணமாக இடையூறு செயல்படும் முறை விளககப்படுகிறது. இடையூறு என்பது அகற்றப்பட வேண்டிய ஒன்று. இடையூறு என்னும் கருத்தை நன்கு ஆராய்வதன் வாயிலாகத் தான் இடையூறை அறவே நீக்க முடியும்.

தானறிவுப்பேரின்பம் நம்மால் ஒவ்வொரு நொடியும் உணரப்பட இடையூறை அகற்றுவது இன்றியமையாதது.

3 முதல் 9 வரையான செய்யுட்களில் மெய்யறிவு = தானறிவு = பேரின்பம் எனவும் 10வது செய்யுளில் மேலான பரமனின் தன்மையும் பேரின்பமே என்பதே மறைமுடிவுக்கல்வி எனவும் கூறப்பட்டதை நினைவு கூர்வோம்.

திகழ்ந்திருக்கும் ( இருந்தும், விளங்கியும் ) தானறிவுப்பேரின்பம் திகழ்ந்திருக்கவில்லை என்பது போன்ற உணர்வு இடையூறு எனும் கருத்தினால் ஏற்படுகிறது. இடையூறு செயல்படும் முறை இரண்டு:

1. மூடுதல்– ( மறைத்தல் )

2. மாற்றுக் கருத்து உண்டாக்குதல்.( தோற்றம் ஏற்படுதல் )

இதை அடுத்த செய்யுளில் விரித்துரைக்கிறார்.

செய்யுள் 14:

அதனின் வெளிப்பாடு சேர்ந்தொப்பித்தலாகும் மகன்குரல்கேட்டறிதலில்

இது துவக்கமற்ற கல்வியின்மைதான் பெருமயக்கமிதன் ஒரேசெயற்பாடு

பொருள்

தந்தையானவர் தன் மகன் மறைக்கல்வி எவ்வாறு கற்றுக்கொண்டிருக்கிறான் என அறிவதில் எல்லா மாணவர்களும் சேர்ந்தொப்பித்தலே இடையூறாகிறது. பேரின்பத்தானறிவு திகழ்ந்திருக்கிறது என்னும் அறிவுக்கு இடையூறு கல்வியின்மை என்பதான எப்பொழுது துவங்கியது என கூறமுடியாத, பல செயற்பாடுகள் அன்றி பெருமயக்கம் எனும் ஒரே செயற்பாட்டுக் கருத்தேயாகும்.

விளக்கம்

” அதனின் வெளிப்பாடு சேர்ந்தொப்பித்தலாகும் மகன்குரல்கேட்டறிதலில்” இறைதிரு.வித்யாரண்யர் செய்யுள் 12ல் கூறிய எடுத்துக்காட்டில் எது இடையூறாகிறது என விளக்குகிறார். சேர்ந்தொப்பித்தல் இல்லாமல் மற்ற மாணவர்களிடமிருந்தும் தன் மகனைத் தனித்து அழைத்தோ அல்லது மற்ற மாணவர்களை அமைதியாகவிருக்கச் சொல்லியோ தன் மகனின் பாட ஒலியைக் கேட்டிருந்தால் தந்தைக்கு தன் மகனின் ஒலி நன்கு விளங்கியிருக்கும். ஆக எடுத்துக்காட்டில் சேர்ந்தொப்பித்தலே இடையூறாகிறது.

பேரின்பத்தானறிவு திகழ்ந்திருக்கிறது எனும் பேருண்மைக்கு ஏற்படும் இடையூறுக்கு இறைதிரு.வித்யாரண்யர் கல்வியின்மை என்று புதுப்பெயர் சூட்டுகிறார். இவ்வாறு இடையூறை கல்வியின்மை என்று அழைப்பதன் நோக்கம் இடையூறை விலக்குதல் என்பதும் மறைமுடிவுக்கல்வி வாயிலாக கல்வியின்மையை அகற்றுவதும் ஒன்றே, ஆக இடையூறை விலக்குதல் மிக எளிய செயல் என்று நமக்கு ஊக்கமளிக்கிறார்.

” இது துவக்கமற்ற கல்வியின்மைதான் “

இந்த கல்வியின்மையை துவக்கமற்றது என்கிறார். முன்னர் செய்யுள் 7ல் மெய்யறிவானது பிறப்பு, இறப்பு இவைகட்கு உட்பட்டது அல்ல. மெய்யறிவுக்கு தோற்றம் மறைவு இல்லை என்று நோக்கினோம். ஆனால் இங்கோ இறைதிரு.வித்யாரண்யர் கல்வியின்மைக்கும் துவக்கம் அல்லது பிறப்பு இல்லை என்கிறாரே என்ற ஐயம் நமக்கு எழுகிறது.

இந்த ஐயம் நீங்க செயல் என்பது பற்றியும் பின் பிறப்பு, இறப்பு, உறக்கம் என்ற 3 செயல்களின் தனித்தன்மை பற்றியும் கீழே ஆராய்வோம்–

செயல் என்பது 1. செயல் புரிபவர் , 2. செயலின் விளைவு / பலன். என்ற இரு சேதிகளுடன் தொடர்பு உடையது. பொதுவாக எல்லா செயல்களுக்கும் இது பொருந்துவதே.. எடுத்துக்காட்டு: உண்ணுதல் என்னும் செயலினின்று உண்பவர் மற்றும் உண்பதின் விளைவாக சுவைத்தல், பசி தீர்தல் முதலியவையும் உணரப்படும்.. ஆனால் பிறப்பு, இறப்பு, உறக்கம் என்ற 3 செயல்கள் பற்றியதில் மேற்கண்ட இரு சேதிகளுடனான தொடர்பில் செயல் புரிபவர் பற்றி சிறு வேற்றுமையை நோக்கலாம்.

பிறக்கிறேன் என்று பிறப்பை நிகழ்காலச் செயலாகவும், செயல் புரிபவராக தன்னையும் கூறினால் செயல் புரியும் தான் என்ற நபரின் தற்போதைய உண்மைநிலை என்ன என்பதான பதில் துளியும் சாத்தியமற்ற கேள்வி எழுகிறது. இதே போன்ற பதில் துளியும் சாத்தியமற்ற கேள்வி தான் நிகழ்காலச் செயலாக இறக்கிறேன் எனும்போதும் உறங்குகிறேன் எனும்போதும் எழுகிறது.

ஆகவே தான் பேரின்பத்தானறிவு திகழ்ந்திருக்கிறது எனும் பேருண்மைக்கு ஏற்படும் இடையூறான கல்வியின்மையும் துவக்கமற்றது என்றால் அதன் துவக்கம் பற்றி கூறமுடியாது எனப் புரிதல் வேண்டும்.

பெருமயக்கமிதன் ஒரேசெயற்பாடு
அடுத்து இந்த கல்வியின்மையின் ஒரே செயல் பெருமயக்கம் உண்டுபண்ணுவது மட்டுமே என்கிறார். மயக்கம் எனக் கூறாமல் பெருமயக்கம் என்பதன் நோக்கம் அது செய்யுள் 13ல் உரைத்தபடி 1. மூடுதல்– ( மறைத்தல் ) 2. மாற்றுக் கருத்து உண்டாக்குதல்.( தோற்றம் ஏற்படுதல் ) என்ற இரண்டு வகைகளில் செயல்படுகிறது என்பதாலே.

கல்வியின்மை மூடுதல் என்ற செயலின் வாயிலாக மறைத்தலை முழுமையாக அன்றி அதாவது பொதுத்தன்மையை மறைக்காமல் அதன் சிறப்புத்தன்மையை மட்டும் மறைத்துள்ளதைக் குறிக்கும்.

பேரின்பத்தானறிவு திகழ்ந்திருப்பது பற்றியதில் நாம் / நான் இவ்வுலகின் எல்லாப் பொருட்களை விடவும் மிகுதியாக நேசிப்பது நம்மைத்தான்/என்னைத்தான்.என்பது பொதுத்தன்மை மறைக்கப்படாததைக் குறிக்கும்

செய்யுள் 12ல் கூறிய எடுத்துக்காட்டில் மகனின் குரலை சேர்ந்தொப்பித்தலை தந்தை கேட்டல் பொதுத்தன்மை மறைக்கப்படாததைக் குறிக்கும்.

மாற்றுக் கருத்து உண்டாக்குதல்.( தோற்றம் ஏற்படுதல் )

கல்வியின்மை வெறும் மறைத்தலை மட்டும் செய்யாமல் திகழ்ந்திருக்கும் மெய்ப்பொருளான பேரின்பத்தானறிவு மீது கூடவே அதற்கு முற்றிலும் மாறான மாற்றுக்கருத்தை படைப்பு என்னும் செயலின் வாயிலாக தோற்றுவிக்கிறது.

ஆக வரும் செய்யுட்கள் 15 முதல் 28 வரையிலும் படைப்பு பற்றி விரித்துரைக்க உள்ளார்.

Bliss

Daily Tips : Blow Bubbles

Blow Bubbles. Blowing bubbles with your kids adds an element of fun to any outdoor event – especially in cool breeze which carry them high into the sky. 38 more words

Daily Tips

Daily Tips : Write A Song

To surprise your spouse Write Special Poem / Song for him / her. You can ignite your creativity and write by yourself. Otherwise you can get help from many romantic sites. 57 more words

Daily Tips

பிரிவுற்ற உள்ளத்திற்கு பரிவாற்ற சில வரிகள் !

இலையுதிர் காலமென்றால்

இலையெல்லாம் உதிர்ந்திடும்,

இலைக்கும் மரத்திற்கும் சண்டையில்லை!

தண்டொன்று மேல் வர வேரெல்லாம் கீழ் செல்லும்,

வேருக்கு வேறொன்றும் தேவயில்லை!

வளராத நிலவைத் தேயுமென்று சொல்லி

கவிதைகள் பாடும் மனமன்றோ!?

வளர்பிறை என்பதும் தேய்பிறை என்பதும்

அவரவர் அறிவிற்கு முரணன்றோ!?

இல்லாத ஒன்றை இருக்குமென்றெண்ணி

இல்லையென்றுணர்வதே இயல்பன்றோ!?

எதிர்பார்ப்பைக் கட்டிக் கொண்டால்

ஏமாற்றத்தைப் பெற்றுத்தானேத் தீர வேண்டும்!

மழையையும் வெய்யிலையும் சமமாய் தாங்கிடும் குடை போல,

இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் சமமாய் தாங்கிடும் மனம் வேண்டும்!

சிக்னல் இல்லா சாலையும்

சிக்கல் இல்லா வாழ்க்கையும்  விபத்தில்தான் முடியும்!

சுழியில் தொடங்கி குழியில் முடியும் வாழ்க்கை,

இடையில் பழி இல்லாமல் பார்த்துக் கொள்வோம்!