விசுவாசம் எப்படி வேலை செய்கிறது? - Summary of Sermon (12-Apr-15) - Part 3/3

(Part 3/3 – A summary of the Sunday morning teaching on 12-Apr-15, in AFT Church, Tamil service. From the series The Law of Faith)

உங்களுக்கு ஒரு துன்பம், வியாதி என்றால் நீங்கள் ஜெபம்பண்ணுங்கள் என்று வேதம் சொல்லுகிறது. இந்த வசனம் யாருக்கு சொல்லப்பட்டிருக்கிறதென்றால், வியாதிப்பட்டவர் ஜெபித்தும் குணமாகாமல், வேறு சில காரணங்களால், ஒருவேளை பாவத்திலிருந்து அவர் மனந்திரும்ப வேண்டியதிருக்கும். ஆகவே மூப்பர் வந்து, வேத வசனித்திலிருந்து போதித்து, நீ இப்படி இருக்கக்கூடாது என்று அவருக்கு அறிவுரை கொடுத்து, பிறகு அவர் கர்த்தரிடத்தில் அறிக்கை செய்து, அதை விட்டு விட்டால்தான் விசுவாசம் வேலை செய்யும். நாம் ஒரு சிறிய பாவம் செய்தவுடன் கர்த்தர் ஆசீர்வாதத்தை நிறுத்தி விடுவது கிடையாது. ஆனால், ஒரு சிறிய பாவம் செய்தவுடன் நம்முடைய ஜெபமே வல்லமையில்லாமல் ஆகி விடுகிறது. ஏனென்றால், நமக்கே விசுவாசமில்லாமல் போய் விடுகிறது. நம் பிள்ளைகள் நாம் சொன்னதையெல்லாம் செய்து விட்டால் உரிமையோடு நம்மிடம் வந்து, நீங்கள் சொன்னதை இன்னும் கொடுக்கவில்லை, சீக்கிரமாக கொடுங்கள் என்று கேட்பார்கள். ஆனால், ஏதேனும் தவறு செய்திருந்தாலோ நம்மைப் பார்த்தாலே ஓடி விடுவார்கள். அதுபோலத்தான் நாம் ஏதாவது தவறு செய்தால் அந்த குற்றமே நம் இருதயத்தை கண்டனம் பண்ணுகிறது; நம்மைக் குற்றவாளியென்று தீர்க்கிறது. அதன் மூலம் நம்முடைய ஜெபம் தோல்வியடைகிறது, ஆகவே தைரியமாக கேட்டுப் பெற்றுக் கொள்ள முடியாத நிலையில் இருக்கிறோம்.

எனவே ஒரு மூப்பர் அவசியம். அவர் வசனத்தைப் போதிக்கிறவராய் இருக்கிறார். அவர், உன்னுடைய வாழ்க்கையை சரிசெய், கர்த்தரிடத்தில் அறிக்கை செய்து, அதை விட்டுவிடு. இந்த காரியங்களெல்லாம் உனக்குத் தடையாயிருக்கிறது. உன் இருதயத்தை சரியாக்கு, அப்போதுதான் குற்றவுணர்வு உன்னை விட்டு நீங்கும். அப்போதுதான் நீ தைரியத்தோடும் விசுவாசத்தோடும் கேட்டுப் பெற்றுக் கொள்ள முடியும். நீ கர்த்தரிடத்தில் வருவதற்கே பயப்படுகிறாய், இப்படி வாழ்ந்து கொண்டிருந்தால் எப்படி கர்த்தரிடத்தில் பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்று எண்ணுகிறாய்? அதையெல்லாம் சரிசெய் என்று சொல்லிக் கொடுத்து, எண்ணெய் பூசுகிறார். இப்படி எண்ணெய் பூசுவதினால் சிலர், எண்ணெயில் ஏதோ இருக்கிறது, ஆகவேதான் எண்ணெய் பூசுகிறார் என்கிறார்கள். கிடையாது! எண்ணெய் பூசுவது பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிரியைக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது. வேதம், “இயேசுவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினவருடைய ஆவி உங்களுக்குள் வாசமாயிருந்தால், கிறிஸ்துவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினவர் உங்களில் வாசமாயிருக்கிற தம்முடைய ஆவியினாலே சாவுக்கேதுவான உங்கள் சரீரங்களையும் உயிர்ப்பிப்பார்” (ரோமர் 8:11) என்று சொல்லுகிறது. பரிசுத்த ஆவியானவர் உனக்குள் இருக்கிறார் என்பதை ஞாபகத்தில் வைத்துக்கொள். ஆவியானவர் உள்ளே இருக்கிறார், அவர் கிரியை செய்கிறார், அவர் உயிர்ப்பிக்கிற ஆவியானவர், மரித்தோரையே உயிரோடு எழுப்புகிறவர், அவர் ஏன் வியாதிப்படுக்கையிலிருந்து உன்னை உயிரோடு எழுப்பமாட்டார் என்று சொல்லி அப்படி ஒரு ஊழியத்தைச் செய்வதற்காக மூப்பரை அழைக்கிறார்கள். ஆகவே வியாதிப்பட்ட ஒருவருக்கு எண்ணெய் பூச வேண்டுமென்றால், அவர் பெரிய விசுவாசத்தில் வாழுவதால் எண்ணெய் பூசவில்லை. நன்றாக விசுவாசித்து வாழ்பவர்களுக்கு எண்ணெய் தேவையில்லை, வார்த்தையே போதும். ஆனால், பாவம் செய்து, ஒளிந்து, கர்த்தரிடத்திலிருந்து எந்த ஆசீர்வாதத்தையும் பெற முடியாமல் தவித்து, கஷ்டப்பட்டு, எப்படி அதிலிருந்து மீளுவது என்று தெரியாமல் அவிசுவாசியைப் போல் இருப்பவர்களுக்குத்தான் மூப்பர் வரவேண்டியதாயிருக்கிறது, எண்ணெய் பூச வேண்டியதாய் இருக்கிறது, பாவமன்னிப்பு அவசியமாயிருக்கிறது, ஒரு அறிவுரை தேவைப்படுகிறது. இவை எல்லாவற்றையும் சேர்த்து கர்த்தருடைய வார்த்தையைச் சொல்லி ஜெபிக்கும்போதுதான் அவனுக்கு சுகம் உண்டாகிறது.

எனவே எண்ணெய் வைத்திருப்பவர்கள் பெரிய ஆவிக்குரியவர்கள் என்று எண்ணுவது தவறு. ஆவிக்குரியவர்களாய் இல்லாததினால்தான் எண்ணெய் தேவைப்படுகிறது. ஆவிக்குரியவர்களாய் இருந்தால் வார்த்தை மட்டுமே போதும். தேவனுடைய வார்த்தையைக் காட்டிலும் எண்ணெய் வல்லமையானதா? கிடையாது! வார்த்தை மிகவும் வல்லமையுள்ளது. அதை விசுவாசிக்க முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறவனுக்கு பரிசுத்த ஆவியானவருக்கு அடையாளமாய் இருக்கிற எண்ணெய் தேவைப்படுகிறது. ஏனென்றால், வேதத்தில் சொல்லியிருக்கிற ஆவியானவரைப் பற்றி சிந்திக்கக்கூட அவனால் முடியவில்லை. அவனுக்கு அதை சுட்டிக்காட்ட உதவிக்கு ஒன்று தேவைப்படுகிறது. அவ்வளவு தானே ஒழிய, வேறொன்றும் கிடையாது.

ஆனால் சிலரோ, சபையில் இதை ஒரு முறையாக்கி விட்டார்கள். சுகமில்லையென்றால் போதகரை அழைக்க வேண்டும், போதகர் எண்ணெயுடன் வந்து எண்ணெய் பூச வேண்டும் என்று தவறாக எண்ணிக் கொள்கிறார்கள். ஆனால், அப்படி கிடையவே கிடையாது. சுகமில்லையென்றால் ஜெபிக்க வேண்டும். கர்த்தருடைய வார்த்தையில் சொல்லியிருக்கிற சுகத்தை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். “உன் அப்பத்தையும் தண்ணீரையும் ஆசீர்வதித்து, வியாதியை உன்னைவிட்டு விலக்குவேன்” என்று அவர் சொல்லியிருப்பதை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அப்படி வார்த்தையை விசுவாசித்து, அதை அறிக்கை செய்து சுகத்தை எடுத்துக் கொண்டோம் என்றால் நாம் ‘ஒரு வார்த்தை மாத்திரம் சொன்னால் போதும்’ என்று சொன்ன நூற்றுக்கு அதிபதியின் வகையைச் சார்ந்தவர்கள். ஜெப எண்ணெய், ஜெப கைக்குட்டை போன்றவைகளுக்கும் கிறிஸ்தவத்திற்கும் எந்த சம்மந்தமும் கிடையாது. இயேசு கல்வாரி சிலுவையிலே மரித்து, மீட்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார். தேவனுடைய வார்த்தை அதைக் குறித்துச் சொல்லுகிறது. நாம் அந்த வார்த்தையின்மேல் விசுவாசம் வைத்து, கிறிஸ்துவின் மூலமாய் நமக்கு என்ன உண்டாயிருக்கிறது என்பதை அறிக்கை செய்து, அதை சுதந்தரித்து கொள்ள வேண்டும்.

ஆக, நமக்கு ஒரு வார்த்தை மாத்திரம் போதும் என்றால் மற்ற காரியங்களெல்லாம் எதற்கு? கர்த்தருடைய வார்த்தையை விசுவாசித்து, அதை பேசினாலே நமக்கு என்னவெல்லாம் தேவையோ, அவையனைத்தையும் பெற்றுக் கொள்ளலாம். ஏனென்றால், கர்த்தருடைய வார்த்தையில் அவ்வளவு பெரிய வல்லமை இருக்கிறது.

கர்த்தர் எசேக்கியேலுக்கு ஒரு தரிசனத்தை காண்பிக்கிறார். அதில் எலும்புகளிடம் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லு. எலும்புகள் ஒன்று சேர்ந்து, உயிர் பெறும் என்கிறார். எசேக்கியேல் பேசுகிறான். எலும்புகள், நரம்புகள் ஒன்றாக சேருகிறது; தசைகள் உண்டாகிறது; உருவமே உண்டாகி விட்டது. பிறகு, காற்றுத் திசை நான்கிலுமிருந்து வந்து, உயிரடையும்படிக்கு இவர்கள்மேல் ஊது என்கிறார். எசேக்கியேல் அப்படியே செய்கிறான். அப்பொழுது அவர்கள் உயிரடைந்து, காலூன்றி மகா பெரிய சேனையாய் நிற்கிறார்கள். கர்த்தர் அப்படி ஒரு தரிசனத்தை அவனுக்குக் காட்டுகிறார். எதற்காக என்றால், இஸ்ரவேல் மக்கள் நம்பிக்கையற்றவர்களாய் உலர்ந்த எலும்புகளைப் போல செத்த மனுஷர்களாய் இருக்கிறார்கள். கர்த்தர் அவனிடம், உலர்ந்த எலும்புகளைப் போல இருக்கிற மக்களுக்கு நீ என்னுடைய வார்த்தையைப் பேசித்தான் உயிரை உண்டாக்க வேண்டும் என்கிறார். அவர்களை ஒரு பெரிய சேனையைப் போல எழும்ப வைக்க வேண்டும் என்று சொல்லி, அவனுக்கு பேச கற்றுக் கொடுக்கிறார். கர்த்தர் அதன் மூலம் என்ன சொல்ல வருகிறாரென்றால், இப்படி எல்லாம் போய் விட்டது என்று நம்பிக்கையற்று, செத்துக் கிடக்கிறவர்களை, கர்த்தருடைய வார்த்தையானது மேலே தூக்கி, உயிர்பெற வைத்து, செயல்பட வைக்கிறது. அது வல்லமையுள்ளது, ஜீவனுள்ளது, நன்மையைப் பிறப்பிக்கக்கூடியது, ஆசீர்வாதத்தை உண்டாக்கக்கூடியது. அது கீழே கிடக்கிறவனை மேலே தூக்கும், நம்பிக்கையற்று கிடக்கிறவனை எழுந்து நிற்க வைக்கும். தலைகுனிந்து போய் இருப்பவனை தலை நிமிர வைக்கும். முயற்சியில் இறங்காதவனை முயற்சி எடுக்க வைக்கும். உள்ளத்திலே நம்பிக்கையையும், விசுவாசத்தையும் பிறக்க வைத்து, அவனுக்கு வெற்றியைக் கொண்டு வரும். பிறகு செத்தவர்கள்கூட சேனையாய் எழும்புவார்கள்.

Apostolic Fellowship Tabernacle

பேசிப்பழகு

தமிழ் – நம் தாய்மொழி என்று வாய்மொழியால் மட்டும் அடிக்கடி சொல்லிக்கொள்கிறோம். ஆனால் அம்மொழியில் பேச நம் மண்ணில் பலருக்கு விருப்பம் இருபதில்லை. தமிழில் பேசினால் இழிவாம், தரக்குறைவாம். அப்படி இருப்பவர்கள் ஏன் தமிழகத்தில் இருக்கவேண்டும்?

தமிழ் என்பது மொழி மட்டுமல்ல அது நம் இனத்தின் அடையாளம். அதை அழிப்பதால் அந்த அடையாளத்தை சிறுக சிறுக இழக்கிறோம் என்பதை நம் ஒவ்வொருவரும் உணரவேண்டும்.

மற்ற மொழிகளை வெறுக்கவோ, கற்க கூடாது என்று சொல்லவோ யாருக்கும் உரிமை இல்லை. ஆனால் எம்மொழியில் பேசுகிறோமோ அதில் வேறு மொழியை கலக்காமல் பேசலாமல்லவா?

பிற மொழி சொற்களை நம் மொழியில் கலப்பது நம் குருதியில் விஷக் கிருமிகளை கலப்பதுபோல் இல்லையா?

மற்ற பெண்களை தாயாக நினைப்பதில் தவறில்லை. நம் தாயை தூக்கி எறிந்துவிட்டு மற்ற பெண்களை தாய் என்று சொல்வதில் என்ன நியாயம்?

வந்தாரை வாழவைக்கும் தமிழகம் வந்த மொழிகளையும் வாழவைப்பதில் நான் குறை கூறவில்லை. அம்மொழிகளின் வரவால் நம்மொழி அழிவதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

பேருந்தில் சீட்டு வாங்குவதில், வழி கேட்பதில், உணவகங்களில் உணவு கேட்பதில், மளிகை கடையில் பொருள் வாங்குவதில், நண்பர்களிடம் பேசுகையில், அலுவலகத்தில், திருமண அழைப்பில், பிறந்தநாள் வாழ்த்துகளில் என அனைத்திலும் தமிழ் குறைந்துகொண்டே வருகிறது என்பதை மறுக்க முடியுமா? பிச்சைக்காரன்கூட சார் ஹெல்ப் பண்ணுங்க சார் னுதான் கேட்கிறான்.

நாமே தமிழில் பேசவில்லை என்றால் நம் அடுத்த தலைமுறையில் என்ன நடக்கும்? தமிழ் இருக்குமா? குழந்தைகளுக்கு அம்மா அப்பா என்று இப்பொழுது சொல்லித்தருவதில்லை. மம்மி டாடி அங்கிள் ஆன்டி என்றுதான் சொல்லித்தருகிறோம்.

அம்மா என்று அழைக்கும் போது அடிமனதில் இருந்து அன்போடு அழைக்கிறோம். ஆனால் மம்மி என்று அழைக்கும் போது அது வெறும் வாய் வார்த்தையாகதான் இருக்கிறது.

நம் சொந்தங்களிடம், நண்பர்களிடம், குழந்தைகளிடம், நம் மொழியில் பேசும்போது வரும் நெருக்கம் வேற்று மொழியில் பேசும்போது இருப்பதில்லை.

பேசிப்பழகுவோம். நம்மொழியை அடுத்த தலைமுறைக்கும் எடுத்துச்செல்ல கரம் கொடுப்போம்.

-அகிலன்

தமிழன்

Daily Tips : Plan Ahead Before You Shop


Step 1: Think about what foods you already have in the house.
Step 2: Make a list of meals that you can you make with those items. 21 more words

Daily Tips

Daily Tips : Candle-Light dinner

On this weekend, Enjoy Candle Light Dinner with your spouse. Prepare a dinner to be eaten together in the dim, romantic candle light. It would be appreciable if the location is beach side. 6 more words

Postaday