குறிச்சொற்கள் » கவிதைகள்

ஒற்றை நரம்பின் கதை

அந்தரக்  காற்றில்
தானாய்  அதிர்கின்றன
அவன்
தந்திகள்

அவ்விசையில்
திகையும்
நூலேணியின்
அடுத்த  படியில்
காலடி  வைக்கிறான்

கைகள்  பற்றிக்  கொள்ளவும்
அடுத்த  காலடி  எடுத்து  வைக்கவுஂம்

இனியும்
திகைந்தால்  தான்  உண்டு

ஒரு  காலில்
பறந்து  கொண்டிருக்கும்
அவனை

கொஞ்சமே  கொஞ்சமாய்
பதிலுக்கு
பற்றியிருக்கிறது
அம்மெல்லிய
நூலேணியின்
ஒற்றை  நரம்பு
கவிதைகள்

தமிழினம் !

தமிழினமே !

தம்மின அழிவுப் பயணத்தை

அறிந்தும் தன்னிலை யறியா !

மூடர் கூடமாய் பிறரை ஏய்த்து

வாழும்வெள் ளாட்டு மந்தையோ !

திரையை நிஜமாக்கித்தன் சுயமறந்து

தரையை நிழலாக்கித்தன் திறமறந்து !

தலைமைக்குத் திரையைத் தேடும் 264 more words

கவிதைகள்

புத்தக அலமாரியில், கவிதை வரிசை : " உச்சினியென்பது : மாரிசெல்வராஜின் சொற்கள் " நிச்சயமாக, நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் மொழியின் பிரத்யேக மூக்குத்தியின் வெளிச்சம் இச்சொற்களில் இருக்காது. ஏனெனில், இவை இருளின் வரிகள். எரிகிற குடிசைகளின் வெளிச்சத்தில் தெரிகிற ஆகாசத்தை மட்டுமே ரசித்துப் பறக்கிற மொழியெனும் பச்சைக்கிளியல்ல நான். - மாரி செல்வராஜ் - கொம்பு பதிப்பகம் ₹130 Coins 🪙117 இந்த புத்தகம் தேவைப்படுவோர் அழைக்கவும் புத்தக அலமாரி ( ஒவ்வொரு இல்லமும் ) 9488000561 For whatsapp: https://chat.whatsapp.com/HUhJl5bcN7bIrIEPfvDne7 For telegram : https://t.me/joinchat/LpIznBFwFFrai9cyfebPbg

புத்தக அலமாரியில்,

கவிதை வரிசை :

” உச்சினியென்பது : மாரிசெல்வராஜின் சொற்கள் ”

நிச்சயமாக, நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் மொழியின் பிரத்யேக மூக்குத்தியின் வெளிச்சம் இச்சொற்களில் இருக்காது. ஏனெனில், இவை இருளின் வரிகள். எரிகிற குடிசைகளின் வெளிச்சத்தில் தெரிகிற ஆகாசத்தை மட்டுமே ரசித்துப் பறக்கிற மொழியெனும் பச்சைக்கிளியல்ல நான். 33 more words

கவிதைகள்

சுருள்வலி

அலைகள்
காலில்  வந்து
அறைந்து  கொண்டேயிருக்கின்றன

மூழ்குவதற்காக
காத்திருக்கிறேன்

மூழ்காது
நூறு  முறை
பின்வாங்கி  விட்டேன்
மனதிலேயே

உள்ளங்கால்கள்
கூசுகின்றன

முழுக  வேண்டும்
என  
யார்  வைத்தது

என்னை  நோக்கி 
ஒரு  கை
நீள்கிறது

கெட்டியாக
பிடித்துக்  கொள்கிறேன்

அவனா
இல்லை  அவளா
கை  அத்தனை
மென்மையாக  இருக்கிறது

அவனோ  அவளோ
அக்கையை
இறுகப்  பற்றியபடி
இனி
முக்குளியிட்டுத்  திரும்பிவிடுவேன்

எவர்க்கும்  தேவை
ஒரு  கை  தான்  போல

வெளியிலிருந்தா

உள்ளிலிருந்தா

மீண்டும்  
அக்குரல்

அடிவயிறு
மீண்டும்
சுருண்டு  கொள்கிறது
கவிதைகள்

பாராமுகன்

நான்
எப்போதும்
உன்னை
கடிந்து கொள்கிறேன்

உன் முகம்
வாடுவது
எனக்குத் தெரிகிறது

மன்னித்து விடு

உன்னிடமிருந்து
கண்களை
என்னால்
திருப்பவே இயலவில்லை

நான்
உன்னை
வெறுக்கத் தொடங்கும் போது

உன்னிலிருந்து
என்னை
விலக்கிக் கொள்கிறேன்

கவிதைகள்

வர்ணமற்றது

நீ
எனக்கென ஏதும்
செய்யாத போது

எனக்கு
உன்மேல்
சுரக்கும்
அன்பை
நான்
மிக மிக நேசிக்கிறேன்

ஏனெனில்

அது
வர்ணமற்றது

மிக மிகத் தூயது

நீ
எனக்குச்
செய்திருப்பதிலேயே
பேருதவி இது


கவிதைகள்

மழையறிபவன்

வெளித்  தெரியாது
மணலோடு  மணலாக
காத்துக்  கிடக்கின்றன

கோடி  விதைகள்

ஒரு  துளி  ஈரத்துக்காய்
 
தூறல் கூட போதும்

மஞ்சளால்
நிறைத்து  விடுகிறது
தன்னை

பாலைக்கு மட்டுமே
தெரிகிறது
மழையை
கவிதைகள்