குறிச்சொற்கள் » கட்டுரை

உடனிருப்பவன் - சுரேஷ் ப்ரதீப்பின் சிறுகதை குறித்து..

மனிதர்கள் எல்லோருக்குமே இரண்டு முகங்கள் உண்டு. எம்முகத்தைக் காட்ட வேண்டுமென்பதில் உள்ள தேர்வே நமக்கு ‘இத்தகைய மனிதன்’ என்ற அடையாளத்தைப் பெற்றுத் தருகிறது. பெரும்பாலான சமயங்களில் நம் பிடியில் இருக்கும் தேர்வு, அசாதாரண சந்தர்ப்பங்களில் கை நழுவிவிடும். அசாதாரண நேரங்கள் என்பதற்கு பல விளக்கங்கள் கொடுக்கலாம். தனியாக இருக்கும் போது ஒழுங்காக இருக்கும் மனம் கூட்டமாக சேரும்போது வேறொன்றாகிவிடும். அல்லது கூட்டமாகவே இருக்க பழக்கப்பட்ட மனம் தனியாக இருக்கும்போது முழுவதும் மாறி நிக்கும். இவைப்போல் இல்லை நான் எல்லா இடத்திலும் ஒரே மாதிரி இருப்பவன் என்று ஒருவர் சொல்லலாம். அவரின் அன்றாடங்களில் எவ்வித மாற்றங்கள், இடையூறுகள் ஏற்படாதவரை அவர் சொல்லியது சரியாக இருக்கும். எப்போது அதில் ஒரு அடி விழுகிறதோ அப்போது அவரே நம்ப முடியாதவண்ணம் அவர் மாறத்தொடங்குவார். அப்படி ஒருவரின் கதைதான், தமிழினி இதழில் வெளியாகியிருக்கும்  சுரேஷ் ப்ரதீப்பின் ‘உடனிருப்பவன்’ கதை.

கதை சொல்லிக்கு நாற்பத்தி இரண்டில் திருமணம் ஆகிறது. பெண்ணுக்கு முப்பத்தி எட்டு வயது. கதை சொல்லி பெண் பார்க்கப்போவதிலிருந்து கதையை தொடங்கியிருக்கிறார் ஆசிரியர். தாமதமாக திருமணம் ஆவோரின் மன நிலை எவ்வாறு இருக்கும் என்பது தெரியாதென்றாலும் சுரேஷ் காட்டியிருக்கும் அவர்களின் மன நிலை மிகப் பொருந்திப்போவதகாத் தோன்றியது. பெண்ணிற்கு வெட்கம் போன்ற உணர்வுகளில்லை. கதை சொல்லிக்கு எவ்வித பெரிய எதிர்ப்பார்ப்பும் இல்லை. தன் தம்பி மகன் வாழ்த்து அனுப்பியதை(மெல்லிய கிண்டல் கொண்ட வாழ்த்து) வீட்டில் இருக்கும் அப்பா அம்மாவிம் காட்ட அவர்கள் ஒரு சிரிப்போடு கடக்கிறார்கள். கதை சொல்லி இதுதான் கடைசி இனி பெண் பாக்க என்னை அழைக்காதீர்கள் என்று சொல்லிவிடவேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு பெண் பார்க்கப் போகிறான். எதிர்பாராதவிதமாக பெண்ணை பிடித்துவிடுகிறது. அதை அப்பெண்ணும் உணர்ந்துவிடுகிறார். இருவருக்குள் பேசாமல் நிறைய விசயங்கள் கடத்தப்படுகின்றன. பதட்டமடைகிறார்கள். நான் இந்த இடத்தை மிகவும் ரசித்தேன். எத்தனை நிராகரிப்புகளை சந்தித்திருப்பார்கள் என்று வலியைக் கடத்துவதற்குப் பதில் காத்திருப்பிற்குப் பின்னால் வரும் ஏற்பை நெருங்கும்போது ஏற்படும் பதட்டம் மிக அழகாக இருக்கிறது. திருமணம் முடிந்து குழந்தைப் பிறக்கிறது. அதுவரை இதே அழகியலுடன் போகிறது கதை.

ஒரு நாள் அலுவலகம் முடிந்து வீடு திரும்புகையில் விபத்து ஏற்படுகிறது கதை சொல்லிக்கு.

விபத்தில் பற்கள் உடைகின்றன. உதடுகள் வீங்குகிறது. ரத்தம் நிக்காமல் கொட்டுகிறது. கதை சொல்லியே மருத்துவமனைக்குச் சென்று அனுமதியாகிறார்.  மனைவிக்கு அவரே தகவல் சொல்கிறார். கண்ணாடி கேட்டு யாரும் தரவில்லை என்ற வரியில் அடி பலமானதாகவும், முகம் பார்த்தால் தாங்க மாட்டார் என்ற வகையிலும் அர்த்தம் வருகிறது. முதன் முதலாக அங்குதான் ஒருத்தனைச் சந்தித்தேன் என்று அப்பத்தி முடிகிறது.

கதை இவ்விடத்திலிருந்து எகிறி குதித்து வேறொன்றாகிறது.

தன்னையே வேறொருவனாகவும், அவனின் செய்கைகள் தன்னை மீறி நடப்பவையாகவும் கதை சொல்லி உணர்கிறான். அதே சமயம் அதை தான் ரசிப்பதையும் பார்க்கிறான். ஒவ்வொரு தடவை அத்தகைய செயல்கள் வெளிப்படும்போது ஒரு குரூர திருப்தி அடைபவனாகவும் இருக்கிறான். மனைவியை வார்த்தைகளால் துன்புறுத்துவது, குழந்தையின் பல்லை உடைக்கட்டுமா என்று கேட்பது என தான் இருக்கும் வீட்டில் வேறு யாரும் சந்தோசமாக இருந்துவிடக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருப்பவன்போல் ஒவ்வொன்றையும் செய்கிறான். மனைவியின் இளமைப் போய்விட்டதை தீடிரென்று உணர்கிறான். இவ்வளவு நாள் வேறு ஆணுடன் பழகாமலா இருந்திருபாள் என்று அவனின்  எண்ணங்கள் அவளைக் கண்டாலே வெறுக்கத் தூண்டுகின்றன.

நாம் துன்பப்படும்போது மற்றவர்கள் மகிழ்ந்திருக்கக் கூட வேண்டாம் சாதரணமாக இருந்தாலே நமக்கு அவர்கள் மீது எரிச்சல் வரும். அது சரி, தப்பு என்பதைவிட இயற்கை என்று சொல்லலாம். கதை சொல்லிக்கு பலமாக அடி படுகிறது. அவன் தன் வலியை அடுத்தவர்களுக்கு கடத்தி ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்கிறான்.ஆனால் அதிலிருக்கும் குரூரம் ஏன் என்ற கேள்விக்கு கதையில் போதிய விளக்கங்கள் இல்லை. ஒரு மாதத்தில் சரியாகிவிடும் என்று சொல்லுமளவிற்குத்தான் அவன் வலி இருக்கும் பட்சத்தில் முற்றிலும் வேறொருவனாக மாறத் தேவையென்ன?. இந்தக் கேள்விதான் கதை முடியும் வரை என்னைத் தொடர்ந்தது.

சிறுகதையில் எப்போதும் எங்கு ஆரம்பிக்கிறோம் என்பது மிக முக்கியமான விசயம். கதையின் ஆரம்பத்தில் ஆசிரியர் பேசிய விசயங்களில் பல நுண்ணிய தருணங்கள், அவதானிப்புகள் உள்ளன. அவையே போதிய கனத்துடன் வாசகனை ‘ஒரு வாசிப்பிற்கு’ தயார் செய்துவிடுகிறது. பிறகு திடீரென்று வேறொரு தளத்திற்கு கதை நகரும்போது முன்னர் வந்தவை தேவையில்லையென்றாகிவிடுகிறது. சிறுகதை பலவீனம் அடையும் இடம் இது.

நன்றாக வாழ்ந்துவந்த ஒரு குடும்பத்தில் குடும்பத் தலைவனுக்கு எதிர்பாராதவிதமாக விபத்து ஏற்படுகிறது. அவ்விபத்திற்குப் பிறகு அவன் மன நிலை என்னவாகிறது அல்லது அவன் என்னவாகிப்போகிறான் என்பது குறைந்தபட்சம் ஒரு குறு நாவலுக்கான களம். அதை சிறுகதையாக்கும்போது  உண்டாகும் விடுபடல்கள் மிகத் தெளிவாகத் தெரியும். அதுவே இக்கதையில் நடந்திருப்பது.

எழுதியவரை நன்றாக எழுதியிருந்தாலும் ஒட்டுமொத்தாமாக தரும் உணர்வு ஏமாற்றமே. ஏமாற்றத்துடன் இக்கதை பிடித்திருக்கிறது என்று சொல்கிறேன். விபத்து நடக்கும் முன் வரையிலான பகுதிகளை மிகவும் ரசித்தேன். அதன் பிறகும் கூட சில விசயங்களைச் சொல்லலாம்.  கதை சொல்லி பெண்களை வெறித்துப் பார்க்கும் இடம் ஒரு பிற்சேற்கைப் போல் இருந்தாலும் வலியால் முற்றிலும் தன் நிலை இழந்த ஒருவன். இழப்பதற்கு அதற்கு மேல் ஒன்றுமில்லை என்ற நிலை வரும்போது, மிகக் கேவலமான விசயங்களைச் செய்வதற்கு தயங்கமாட்டான். உண்மைதான்.

வாசித்துவிட்டு இரண்டு நண்பர்களுடன் பகிர்ந்துகொண்டு விவாதித்தேன். எதற்கு இதைச் சொல்கிறேனென்றால் படித்து, சரியோ, தவறோ, ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுத்து, மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து, விவாதிக்கும் பக்குவம் உள்ளவந்தான் நான் என்பதும், தனி நபர் காழ்ப்புலாம் இல்லை என்பதும் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது இங்கு.

கட்டுரை

போலிச் செய்தி எனும் போர்க் கருவி!

போலிச் செய்தி
எனும் போர்க் கருவி!

க. நவம்

‘போலிச் செய்தி’ தமிழுக்குப் புதிய பதமல்ல. ஆனால் அதன்
ஆங்கில வடிவமான ‘fake news’ மேற்குலகில்
3 வருடங்களுக்கு முன்னர் பலரும் அறிந்திராத ஒரு வார்த்தை. 40 more words

கட்டுரை

மொட்டை வியாபாரம்

நாவிதர் மொட்டை அடித்துவிடத் தயங்குகிறார். சொற்ப வயதாங்கில் எதுக்கு சாரே… கொஞ்சந்தானே சாரே இருக்கட்டுமாகிலே… ரஜினி ஸ்டைலா இருக்கங்கில் யோஜிக்கறன் யாண்… அப்பிடியே நிமிட்டா செதுக்கி விட்டு வைக்கிறனே… ரெம்ப எடுக்காங்கில் லேடிஸுக்குலாம் பிடிக்காது சாரே… நீங்கள் எதுக்கும் உங்கன வீட்டில் மேடத்த ஒருடைம் கன்ஸல்ட் பண்ணி… பின்ன இந்த உன்னி ஒங்களப் பின்னி… ஏதேதோ சாக்குபோக்கு சொல்கிறாரே ஒழிய மழிக்க மறுக்கிறார்.

முழுவதும் மழித்துவிட்டால் கேசம் வளர்ந்து சிகை மீண்டும் இன்றிருக்கும் அதே நிலைக்கு வருவதற்கு ஒரு வருடமாகலாம். அதுவரை அவரை நாடத் தேவையில்லை. அவர் வரும்படிக்குப் பங்கம். ஆங்காங்கே நுணிப்புல் நறுக்கி கிருதா மட்டும் திருத்தி (சவரம் தனி) பின்மண்டையில் அடியே கோடு போட்டு உத்திரணியால் டெட்டால் நீர் தெளித்துப் பின்னழகு புரிய பெருமாளாக்கிக் கண்ணாடி காட்டி அனுப்பிவைத்தால் ஆயிற்று. மாதமொருமுறை சிகையலங்கார உற்சவத்திற்கு நாம் பரம பாகவதோத்தமரான அவரையே நாட வேண்டியிருக்கும். வருடம் முழுவதும் அவரது வருமானம் நம் முடிபோல வளரும்.

நாவிதரின் வியாபார உத்தி… ஒரே மொட்டைக்கு ஆயிரம் ரூபாய் தரமாட்டோம் ஆனால் பத்து முடி திருத்தத்திற்குத் தலைக்கு ஒருமுறை நூறு ரூபாய் தரத் தயங்கமாட்டோம். வருடம் முழுவதற்கும் ஆயிரம் ரூபாய் மட்டுமே என்பதால் நாவிதர் மொட்டை அடித்துவிடத் தயங்கும் வியாபாரத்தில் பெரும் அநியாயமில்லை என்றுமே கருதுவோம்.

மருத்துவமனைகளும் அவற்றைப் பராமரிப்பவர்களும் இன்று இதே உத்தியைக் கையாளத் தொடங்கிவிட்டனர்.

மூச்சுத் திணறல் என்று போனால் டேபிளுக்கு எதிராகக் கை நீட்டி ஸ்டெத் வைத்துப் பார்த்துவிட்டுக் கபமா சளியா என நம்மிடம் கேட்டுக்கொண்டு முதலில் மாத்திரைகள் வழங்குகின்றனர். ஆலோசனைக்கு ஒரு நியாயமான ஊதியம் பெற்றுக்கொள்கின்றனர். இரண்டு வாரங்கள் கழித்து இதே நிலையென்றால் மீண்டும் என்னிடம் வா. போகவே செய்கிறோம். ஊதியம் பெற்றுக்கொண்டு சின்ன வயசிலிருந்தே தூசி அலர்ஜியா என நம்மையும் சந்தேகிக்க வைத்து மாத்திரையை மாற்றுகின்றனர். மாத்திரைகள் டோஸேஜ் வீக் உங்களுக்குக் கேக்கலை… மருந்தை மாற்றியுள்ளதால் அடுத்த வாரம் என்னிடமே வந்து காட்டு. காட்டுகிறோம். இழுத்து விடு… மூச்சு இன்னமும் திணறுகிறதா? சர்வ நிச்சயமாய். இருமலுடன். இருமுகையில் அடிவயிற்றில் வலிக்கிறதா… வலிக்கிறது. அடாடா ரெண்டு வாரம் முன்னாடியே வந்திருக்கனும் சார் நீங்க இப்ப என்ன பன்றீங்க ஒரு ஆட்டோ புடிச்சு… ஊதியம் பெற்றுக்கொண்டு பஸ்-ஸ்டாண்ட் அருகே வேறு மருத்துவமனை பராமரிப்பாளருக்குச் சொந்தமான ஐசியு-விற்கு அனுப்பிவைக்கின்றனர்.

ஏங்க சாதா மூச்சுத் திணறலுக்கு அங்க போவனும்? அட அத்தனை கருவிகள் வாங்கிப்போட்டு அவற்றைச் சுற்றி அம்மாம் பெரிய கட்டடம் கட்டிவைத்திருக்கும் அவர் எவ்வாறு ஈஎம்ஐ கட்டுவதாம்? சரி அப்ப ஐசியு எதுக்கு… அங்குதான் சீராக மூச்சு விடுகிறாயா அதில் பிராணவாயு எத்தனை விகிதம் கரியமிலவாயு எத்தனை விகிதம் போன்ற திகிலான தகவல்களைச் சோதித்துச் சேகரிப்பதற்கான கருவிகள் சரியாக இயங்குமாம்.

இருதினங்களில் பேசக் கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தில் இருமல்களுக்கிடையே வெளியே ஆட்டோ வெயிட்டிங்கில் இருப்பதை ஒருவாறு எடுத்துக் கூறியதும் நட்பு ரீதியாகக் கூட்டணியில் இருக்கும் பராமரிப்பாளரின் அதே மருத்துவமனையிலேயே வெளியே சாதா அறையில் வந்து மூச்சைத் திணறிக்கொள்ள அனுமதியளிக்கப்படுகிறது. ஏசி இல்லாத கடுப்பிலோ என்னவோ மேற்படி சோதனைக் கருவிகள் வெளியே சாதா அறையில் மக்கர் செய்கின்றன. மூச்சுவிட்டாலும் விடாவிட்டாலும் கவனித்துச் சொல்வதற்கான கருவிகள் இல்லாததால் சிகிச்சை தடைபட்டுவிடுகிறது. எல்லாம் ஐசியு-விலிருந்து வெளியே எடுத்ததால்தான் சார்…

இண்டன்சிவ் கேர் என்பதற்கு எதிர்ப்பதம் நார்மல் கேர் இல்லை டோண்ட் கேர்.

ஆட்டோகாரரை வீட்டில் சொல்லிக்கொண்டு அப்புறமாக வரச்சொல்லிவிட்டு மீண்டும் ஐசியு புகலிடம். நகரத்து ஐசியுக்களை விட சிற்றூர்களில் ஐசியு தங்குவசதிகள் குறைவென்றாலும் கட்டணம் அதிகம். இதன் லாஜிக் நகரத்தில் பல ஐசியுக்கள் இருப்பதால் போட்டி அதிகம் அதனால் கட்டணத்தைக் குறைத்துக்கொண்டால்தான் வந்து தங்குகிறார்களாம். சிற்றூர்களில் ஐசியுக்களே ஒன்றிரண்டுதான் என்கையில் அவர்கள் வைத்ததுதான் நியாயமான கட்டணம். தங்குவது நம் (துர்)பாக்கியம். ஒரு சுற்று இருமி முடித்ததும் நியாயமென்றே தோன்றுகிறது.

வேறு சில கருவிகளை அவை இயங்குவதற்கான நியாயமான கட்டணங்களை நம்மிடம் பெற்றுப் பயன்படுத்தி வேறு சில பரிசோதனைகள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. சிக்குகுனியாவாக இருக்குமா மூச்சுக்குழாயில் கட்டியா இதயத்தில் கொழுப்பினால் அடைப்பா போன்றவற்றைக் கண்டுபிடிக்க. இடையே பத்தியச் சாப்பாடு பாதி அமர்ந்த இருக்கையிலேயே படுக்கை பாத்ரூம் போகத் துணை என்று முஸ்தீபுகள் பெருகுகின்றன. அடுத்த இரண்டு வாரங்களில் மூச்சுத் திணறல் சரியானது போலவே தோன்றுகிறது. பழகிவிடுகிறது என்று சொல்வதற்கில்லை.

அடுத்த வாரம் வந்து காட்ட சொல்லியிருக்கின்றனர். அதுவரை உத்திரவாதமாய் ஒன்றை மட்டுமே சொல்ல முடியும். அடுத்தமுறை போகையிலும் மருத்துவமனைப் பராமரிப்பாளர்கள் நியாயமான ஊதியத்தை மட்டுமே நம்மிடம் பெற்றுக்கொள்வார்கள்.

யோசித்துப்பார்த்தால் முழுக்கைச் சட்டையை மணிக்கட்டில் மடித்தவாறு மூச்சுத் திணறல் முச்சூடும் நீங்குவதற்கு ஐம்பது ரூபாய் செலவில் மாத்திரை எழுதிக்கொடுத்துவிட்டுச் சுழல் நாற்காலி இருக்கையின் மஞ்சள் டர்கி டவலில் தூசியைத் தட்டியவாறு கிட்டத்தட்ட எழுபத்தியைந்தாயிரம் ரூபாய் ஊதியமாகக் கேட்டால் கொடுத்துவிடுவோமா?

நாவிதரின் மொட்டை வருமான லாஜிக் மருத்துவமனைகளிலும் இன்று இயங்குகிறது.

இன்றளவில் கல்லூரி செல்லும் வயதில் பிள்ளைகளுள்ள அனைவருக்கும் தெரிந்த இன்னொரு ரகசியம் சொல்கிறேன். அநேகப் பொறியியல் கல்லூரிகளையும் மேற்படி மொட்டை வருமான லாஜிக் வகையே புழக்கத்தில் வைத்துள்ளது. எவ்வாறு என்று உங்கள் பிள்ளை வயதிற்கு வருவதற்குள் நீங்களே யோசித்துத் தெளிந்து அதற்கேற்ப நல்ல முடிவெடுத்துவீட்டீர்களென்று என்னிடம் நிருபித்தால்… உங்களுக்காக நாவிதரிடம் ஆயிரம் ரூபாய் கொடுத்து மொட்டை போட்டுக்கொள்கிறேன்.

கதம்பம்

கட்டுரை || எல்லா நாளும் கார்த்திகை || பவா செல்லதுரை

பவா செல்லதுரை !

இவருக்கும் விஜய் சேதுபதிக்கும் ஒரு ஒற்றுமை இருக்கிறது. அவர் அதிக ஆண்களுக்கு முத்தம் கொடுத்தவர், இவர் அதிக ஆண்களிடம் முத்தங்களைப் பெற்றவர். சமீப காலங்களில் தமிழ் வாசகர்களிடையே இணையத்தில் அதிகம் பகிரப்பட்ட அல்லது கேட்கப்பட்ட பேச்சுக்கள் இவருடையதாகத்தான் இருக்கும். சென்னையும் அல்லாத திருவண்ணாமலையும் அல்லாத ஒரு பேச்சுவழக்கில், யாரையும் வசீகரிக்கும் ஒரு சிரிப்போடும், எள்ளலோடும், தனக்கேயுரிய பாணியில் இவர் சொல்லும் கதைகள் தனித்துவமிக்கவை. இவரால் ஜே.பி சாணக்யாவின் ஆண்களின் படித்துறையையும் நமக்கு காட்ட முடியும் அசோகமித்திரனின் புலிக்கலைஞனையும் நம்முன் நிகழ்த்த முடியும். நிகழ்காலத்தில் எல்லாருக்குமான ஒரு கலைஞன் பவா!

எழுத்தாளர் எஸ்.ரா-வின் எழுத்தின் மூலம் தான் பவா அறிமுகமானார். பின்னர், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவரைக்குறித்து தேடி படிக்கத்தொடங்கினேன். அந்த சமயத்தில் ஒரு பிரளயம் போல் இந்த யூ-டியூப் பேச்சுக்கள் பரவத்தொடங்கின. ஒரு ஆறு மாதங்களுக்கு முன் பவாவின் வலைப்பக்கத்தை (19, டி.எம் சாரோனிலிருந்து) வாசித்துக்கொண்டிருக்கையில் அதில்தான் இந்த ”எல்லா நாளும் கார்த்திகை” புத்தகத்தை பவா குறிப்பிட்டு எழுதியிருந்தார். புனைவல்லாத எழுத்தின் மீது என் கவனம் விழத்தொடங்கிய நேரமது. அதிலும் குறிப்பாக எழுத்தாளர்களுடனான எழுத்தாளர்களின் உறவுக்குறித்து, நாமறியாத அவர்களது பக்கங்களை நமக்கு வெளிச்சமிட்டு காட்டும் படைப்புகள் குறித்து ஆர்வம் குவிந்தது. அதைப்பற்றிய தேடலில் கண்டெடுத்ததுதான், எழுத்தாளர் ”கரிச்சான் குஞ்சு” குறித்த கவிஞர் ரவி சுப்ரமணியனின் பதிவு, எம்.வி.வெங்கட்ராம் தன் நண்பர்கள் மூவர் குறித்து எழுதிய ”என் நண்பர்கள்” புத்தகம், ந.முருகேச பாண்டியனின் ”என் இலக்கிய நண்பர்கள்”, முக்கியமாக எஸ்.ரா-வின் ”வாசக பர்வம்”. இந்த சமயத்தில் தான் பவாவும் இப்படியொரு புத்தகம் எழுதியிருப்பது தெரியவந்தது. இந்த புத்தக கண்காட்சியில் நான் வாங்கிய முதல் புத்தகம், பவா செல்லதுரையின் “எல்லா நாளும் கார்த்திகை”.

புனைவைவிட அபுனைவுகளில் இருக்கக்கூடிய பலனாக கருதுவது, அதன் நேர்ப்படைத் தன்மையை தான். அதிகம் மெனக்கெட தேவையில்லை, கலைக்கண் கொண்டு பார்க்கவேண்டாம். புதிர்த்தன்மை இல்லை, குறியீடுகள் இல்லை, படிமங்கள் இல்லை. உதாரணமாக, எந்த புனைவையும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் அது உங்களுக்கு தரக்கூடிய மனவெழுச்சியை, ஆழ்ந்த கற்றல் அனுபவத்தை இந்த புத்தகமும் தரும் என்பதில் துளியும் ஐயமில்லை. பவா இதில் அவரது நண்பர்கள், எழுத்தாளர்கள் என்று 24 நபர்களைப் பற்றி எழுதியுள்ளார். ஜெயகாந்தன், மம்மூட்டி, கந்தர்வன், கோணங்கி, கைலாஷ் சிவன், பாலு மகேந்திரா, பாலா, பால் சக்காரியா ஆகியோரும் இதில் அடங்குவர். எந்த ஒரு கட்டுரையும் சோடைப் போகக் கூடியது அல்ல. ஒவ்வொன்றும் தன்னளவில் மிகச்சிறப்பாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

”பூவின் மலர்தலை எந்தச் செடி நினைவில் வைத்திருக்கும்” என்று தொடங்கும் கட்டுரையில் இந்த தலைமுறை அறியாத பாலு மகேந்திராவை அறிமுகப்படுத்துகிறார். பாலு மகேந்திரா என்னும் அசல் கலைஞன் கடைசிவரை திரையில் வடிக்காத, பவாவுக்கு மட்டுமே சொன்ன ஒரு கதையை நமக்கு சொல்கிறார் பவா. ஷைலஜாவை தன் மகளாக ஏற்றுக்கொண்டு பவாவை என்னுடைய மாப்பிள்ளை என்று சொல்லுமளவுக்கு இருக்கும் உறவு வெறும் அன்பின் மட்டும் அல்ல, பாலு மகேந்திராவின் ஆழ்மனம் மட்டுமே அறியும் ஒரு அந்தரங்க ரகசியம். இதன் நீட்சியாகத்தான் பாலாவுடனான பவாவின் அறிமுகத்தைப் பார்க்கமுடிகிறது. தன்னுடய படத்தைப் பற்றி பேசும்போதெல்லாம் மவுனத்தையே பதிலாகக் கொண்டிருக்கும் பாலா, தன்னுடைய அப்பா ஸ்தானத்தில் இருக்கும் பாலு மகேந்திரா குறித்து ஷைலஜாவிடம் பேசும் போது குழந்தையாகிவிடுகிறார். தனக்கு கிடைத்த தேசிய விருது இருக்க வேண்டிய இடம் இதுதான் என்று பாலு மகேந்திராவின் அலுவலகத்தில் மாட்டிவிட்டு செல்வதையெல்லாம், குரு-சிஷ்ய உறவு என்று சுருக்கிவிட முடியாது.

ஜெயகாந்தன் பற்றிய நினைவுகளைக் குறிப்பிடும்போது, இனம்புரியாத ஒரு சக்தி நம்மையும் ஊடுருவுகிறது. குறிப்பாக நடுச்சாமத்தில் அடர்காட்டின் இருளில் இருந்து பகத்சிங் குறித்து ஜேகே பேசும் சித்திரம் நம் கண்முன் விரிகிறது. பாண்டிசேரியில் ஒரு விழாவில் மேடையில் மூன்று நாற்காலிகள் போடப்பட்டிருக்கின்றன. மற்ற இரண்டும் யாருக்கு என ஜேகே கேட்கிறார். ஒன்று தோழர் ஒருவருக்கும் மற்றொன்று சபாநாயகர் கண்ணனுக்கு என்றும் சொல்லப்படுகிறது. பேசுவதற்கு மேடையேறிய ஜேகே, கண்ணனை ஒரு பார்வைப் பார்த்து நீ உட்கார வேண்டிய இடம் அதுவல்ல கீழே இறங்கலாம் என்று சொல்லிருக்கிறார், கண்ணனும் கீழே அமர்ந்து முழு உரையையும் கேட்டிருக்கிறார். இன்றைய காலக்கட்டத்தில் எந்த ஒரு எழுத்தாளனாவது இப்படி சொல்லமுடியுமா?

நாம் யார்யாரைப் பார்த்து எப்படி எப்படியெல்லாம் வாழவேண்டும் என்று பிரயாசைப்படுகிறோமோ, அவர்களின் உண்மையான முகத்தை வெளிச்சமாக்கி நம் எண்ணங்களனைத்தும் நீர்த்துபோகும்படி செய்கிறார். மலையாள எழுத்தாளர் பாலச்சந்திரன் சுள்ளிக்காட்டின் மகன் திருமணம். கேரளாவில் நடக்கிறது. பவா சென்றிருக்கிறார். மிகவும் எளிமையான முறையில் நடைபெற்ற திருமணம். பெண்ணும் மாப்பிளையும் வெகு இயல்பாக நண்பர்களுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். கேரள மாநிலத்தின் அனைத்து முக்கிய அமைச்சர்களும் வந்திருக்கின்றனர். அவர்களில் ஒருவர்கூட தங்களது உதவியாளர்களைக் கூட அழைத்துவரவில்லை. மிகச் சாதாரணமாக வந்திருக்கின்றனர். பவாவின் தோள்களில் ஒரு கை விழுகிறது. திரும்பிப் பார்த்தால் கேரள திரையுலகின் சூப்பர்ஸ்டார் மம்மூட்டி நின்றுக்கொண்டிருக்கிறார், ஒரு எளிமையான கோடியக்கரை வேஷ்டியில். சாப்பாடும் மிக எளிமையான சாப்பாடுதான். இங்கு நம் ஊரில் இது சாத்தியமா? யோசித்துப் பாருங்கள். இவ்வளவுக்கும் பாலச்சந்திரன் சுள்ளிக்காடும் ஒன்றும் சாதாரண ஆளில்லை, கேரள அரசு ஒரு எழுத்தாளனுக்கு உண்டான மரியாதையோடு அவரை நடத்திவருகிறது. பின்னர், பவா கேட்டிருக்கிறார் ”ஏன் பாலா, இவ்ளோ எளிமையா ஒரு கல்யாணம்? சாப்பாடாவது நல்லா போட்ருக்கலாமே?” ”இல்ல பவா, காலையிலையே அநாதை ஆசிரமத்துக்கு போய் இரண்டு லட்சம் ரூபாய் மதிப்புள்ள சாப்பாடு கொடுத்துட்டு வந்திட்டோம், நாமதான் டெய்லி நல்ல சாப்பாடு சாப்டுறோமே ஒருநாள் அவங்க சாப்டட்டும்” என்றிருக்கிறார். இதனால்தான் எழுத்தாளன் எப்போதும் வெகுசனத்தில் இருந்து தனித்தலைகிறான். அந்த திருமணத்திற்கு மொத்தம் செலவான தொகை, இருபத்தைந்தாயிரம் மட்டும்.

ஒருமுறை மம்மூட்டி காரில் வேகமாக சென்றுக்கொண்டிருக்கிறார். அவரே ஓட்டிச் செல்கிறார். வழியில் ஒரு பெரியவர் கார்மீது மோத வந்ததை ஒருகணத்தில் உணர்ந்து ப்ரேக் அடித்து நிறுத்திப்பார்த்தால் அவருடன் ஒரு பெண். பிரசவ வலி. காரில் ஏற்றிக்கொண்டு ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்திருக்கிறார். அந்த பெரியவர் நன்றி நிரம்பிய கண்களோடு இவரைப் பார்த்து, ”உன் பேரென்னப்பா?” என்று கேட்கிறார். இவரும் ”மம்மூட்டி” என்று சொல்ல, ”அப்படியா சரி” என்று சொல்லிவிட்டு தன் பையில் இருந்து இரண்டு ரூபாய் நோட்டொன்றை எடுத்து மம்மூட்டியுடம் கொடுத்துள்ளார். இன்னும் அதைப் பத்திரமாக பாதுகாத்து வருகிறார் மம்மூட்டி.

கைலாஷ் சிவன் குறித்து இதில் வரும் பதிவு முக்கியமான ஒன்றாக எனக்கு தெரிந்தது. திருநெல்வேலியில் இரண்டாடுகளுக்கு முன் மூட்டா சங்க கட்டிடத்தில் நடந்த ஒரு கூட்டத்தில் கலந்துக்கொண்டேன். பாலகுமாரன் விஜயராமனின் நாவல் குறித்து போகன் சங்கர் பேசியதாக நினைவு. கார்த்திகை பாண்டியனும் கூட்டத்தில் இருந்தார். அங்குதான் என்னருகில் அமர்ந்திருந்த ஒருவர் தன்னை கைலாஷ் சிவன் என்று அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டு வேறு நிகழ்ச்சிகள் நடப்பதாக இருந்தால் அழைக்கிறேன் என்று சொல்லி என்னிடம் பெயர், தொலைபேசி எண் வாங்கி தன் டயரியில் குறித்துக்கொண்டார். இன்னும் அழைக்கவில்லை. அவர் கைலாஷ் சிவன்தானா என்றும் தெரியவில்லை. இன்னும் நிறைய பேரை நான் சொல்லவில்லை. ஆனால் ஒன்றுமட்டும் சொல்கிறேன், வாய்ப்பு கிடைத்தால் கண்டிப்பாக இந்த புத்தகத்தை வாங்கி படியுங்கள். நீங்கள் உங்களில் இருந்து நீங்கி வேறொருவராக மாற வாய்ப்பிருக்கிறது.

இப்போது மலையாளத்தில் வெளிவரும் ”தேசாபிமானி” இதழில் பவா இந்தக் கட்டுரைகளை எழுதிவருகிறார். கேரளத்தில் இரண்டு லட்சம் பேர் தேசாபிமானியை வாசிக்கிறார்கள். இரண்டு லட்சம் பேரிடம் ஜெயகாந்தன் போய் சேருகிறார். இங்கு?

அன்பின் பவா,

என்றாவது ஒருநாள் அடைமழையில் நனைந்து வெடவெடத்து வந்து நின்ற கோணங்கி – எஸ்.ரா போல நானும் உங்கள் வீட்டுவாசலில் வந்து நிற்கக்கூடும். கைலாஷ் சிவனைப் போல் உங்கள் வீட்டு மோர்ச்சோரும் ஊறுகாயும் உண்ணக்கூடும். ஆனால் மாடிப்படிக்கு கீழ் நாலுக்கு நாலில் என்னால் படுக்க முடியாது, நான் கொஞ்சம் உயரம் அதனால் ஆறுக்கு நாலு என்றால் நல்லது. கடந்த புத்தகக்காட்சியில் என் நண்பன் என்னை விட்டுவிட்டு உங்களுடன் புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டான், அவனைக் கோபித்துக்கொண்டேன். இப்போது யோசித்துப்பார்க்கிறேன். இல்லை பவா, இதுதான் சரி. நீங்கள் அங்கயே இருங்கள், நாங்கள் இங்கிருந்தே பார்த்துக்கொள்கிறோம்.

நட்சத்திரங்கள் கருவறையில் தான் ஒளிந்துக்கொள்ள வேண்டும்.

-பிகு

கட்டுரை

செல்வமகள் சேமிப்பு கணக்கு திட்டம் (சுகன்யா சம்ரிதி யோஜனா திட்டம்)

மத்திய அரசால் பெண் குழந்தைகளுக்குக் கொண்டு வரப்பட்ட திட்டம் சுகன்யா சம்ரிதி யோஜனா திட்டம் (sukanya samruddhi yojana). இத் திட்டம் தான் தமிழ் நாட்டில் செல்வ மகள் திட்டமாக செயல்பட்டு வருகிறது.

10 வயதிற்குட்பட்ட பெண் குழந்தைகள் பெற்றோர் அல்லது காப்பாளர் உதவியுடன் இந்தக் கணக்கை அனைத்து அஞ்சலகங்களிலும் குறிப்பிட்ட வங்கிகளிலும் துவங்க முடியும்.

கணக்கைத் திறத்தல் :

ஒரு குடும்பத்தில் இருந்து இரண்டு பெண் குழந்தைகளுக்கு இந்தக் கணக்கை துவங்க இயலும். 10 வயதிற்கு உட்பட்ட பெண் குழந்தையின் பெற்றோர் அல்லது காப்பாளரால் கணக்கைத் திறக்க இயலும்.

தகுதி :

இத்திட்டத்தின் பதிவு காலம் முழுவதும் இந்தப் பெண் குழந்தை கண்டிப்பாக இந்திய குடியுரிமை பெற்றி இருத்தல் வேண்டும். ஒருவேலை குடியுரிமை மாற்றப்பட்டால் வட்டி பெற இயலாது மற்றும் கணக்கை அத்துடன் உரியக் காலத்திற்கு முன்னரே மூடப்படும்.

காலம் :

கணக்கைத் திறப்பதில் இருந்து 15 ஆண்டுகள் வரை இத்திட்டத்தின் கீழ் முதலீடு செய்ய இயலும். இத்திட்டம் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட போது அதிகபட்ச முதலீடு 14 வருடங்களே இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

முதலீட்டு முறை :

பணம் மற்றும் செக் வாயிலாக பணம் செலுத்தும் முறை மட்டும் இல்லாமல் நீங்கள் கணக்கு துவங்கிய வங்கி அல்லது அஞ்சல் அலுவலகத்தில் மைய வங்கித் தீர்வு இருந்தால் மின்னணு அல்லது இணையம் வாயிலாகவும் சந்தாவை செலுத்தலாம்.

வட்டி விகிதம் :

சிறு சேமிப்பு திட்டம் போல செல்வ மகள் திட்டத்தின் வட்டி விகிதம் ஒவ்வொரு காலாண்டும் மாறிக் கொண்டே வரும். 2019 ஜனவரி 1 முதல் 8.5 சதவித வட்டி விகிதம் லாபம் அளிக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்தக் கணக்குகளை துவங்கு உள்ளவர்கள் எல்லா மாதமும் 10-ம் தேதிக்குள் தவணையை கணக்கில் முதலீடு செய்ய வேண்டும். ஒரு வேலை தவறினால் வட்டி குறைந்துவிடும்.

முதலீட்டு அளவுகள் :

குறைந்தபட்சம் ரூ.1000 முதல் அதிகபட்சம் வருடத்திற்கு ரூ.1.5 லட்சம் வரை முதலீடு செய்ய இயலும். ஏதேனும் அதிகப்படியான தொகையை டெபாசிட் செய்யும் தொகைக்கு வட்டி மற்றும் லாபம் ஏதும் இல்லை. கூடுதலாக டெபாசிட் செய்த தொகையை எப்போது வேண்டும் என்றாலும் திரும்பப்பெறலாம்.

கணக்கைத் தொடராத போது என்ன ஆகும்?

குறைந்தபட்ச தொகையான 1000 ரூபாயை சரியாகச் செலுத்தவில்லை என்றால் 15 வருடங்கள் கழித்து வரும் போது தபால் நிலையத்தின் இயல்பான வட்டியான வருடத்திற்கு 4 சதவீதமாக மட்டுமே பெற இயலும்.

இடை நிறுத்தப்பட்ட கணக்கை மீண்டும் துவங்குதல் :

கணக்கை இடை நிறுத்தப்பட்டு இருக்கும் போது 50 ரூபாயினை அபராதம் செலுத்தி விடுப்பட்ட கணக்கினை மீண்டும் துவங்கலாம்.

வருமான வரி விலக்கு உண்டா?

செல்வ மகள் சேமிப்பு திட்டத்தில் உங்கள் குழந்தைகள் பேரில் முதலீடு செய்யும் தொகைக்குப் பிரிவு 80சி-இன் கீழ் வரிவிலக்கைப் பெறலாம்.

முதிர்வு : 

இந்தக் கணக்கு 21 வயது ஆகும் போது அதன் முதிர்வு காலத்தை அடைந்துவிடும். அதற்குப் பிறகு வட்டி ஏதும் அளிக்கப்படாது. ஆனால் செல்வ மகள் சேமிப்பு திட்டம் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட போது கணக்கை மூடும் வரை வட்டி அளிக்கப்படும் என்று இருந்தது.

கணக்கை இடமாற்றுதல் :

கணக்கை வெறு வங்கிகளுக்கோ, அல்லது வேறு தபால் நிலைய கிளைகளுக்கோ மாற்ற விரும்பினால் ரூ.100 கட்டணமாகச் செலுத்தி மாற்றிக்கொள்ளலாம். இதற்கு நீங்கள் வீடு மாற்றத்திற்கான விவரங்களைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

திரும்பப் பெறுதல் :

முன்பு ஒருவர் 50 சதவீதம் வரை திரட்டப்பட்ட தொகையில் இருந்து 18 வயது நிரம்பியதற்கான சான்றிதழ் அல்லது பத்தாம் வகுப்பு தேர்ச்சி சான்றிதழ்களை செலுத்தி செலவுக்காக பணத்தை எடுத்துக்கொள்ளலாம். இப்போது எவ்வளவு தொகை கட்டணமாகச் செலுத்த வேண்டுமோ அதை மட்டுமே பெற இயலும். மொத்தமாக எடுக்க வேண்டும் என்றால் ஐந்து தவணையாக எடுத்துக்கொல்லலாம். திருமணத்தின் ஒரு மாதம் முன்பு அல்லது திருமணத்திற்கு மூன்று மாதத்திற்குப் பிறகு மொத்த தொகையையும் எடுத்துக் கொள்ளலாம், ஆனால் இதற்கு 18 வயது அடைந்ததற்கான சான்றிதழ் சமர்ப்பித்தல் வேண்டும்.

முதிர்வு காலத்திற்கு முன்பே கணக்கை மூடுதல் :

முதிர்வு காலத்திற்கு முன்பே கணக்கை மூடுதல் முன்பு எப்போது வேண்டும் என்றால் சாத்தியம். ஆனால் இப்போது குறைந்தது 5 ஆண்டுகளை நிறைவு செய்த பிறகே கணக்கை மூட இயலும். சில சமயங்களில் ஏதேனும் மருத்துவ உதவி, நோய், காப்பாளர் போன்ற சில காரணங்களின் போது முன்பாகவே பணத்தை எடுக்க அனுமதி வழங்கப்படும். இது போன்ற சூழ்நிலைகளில் தபால் நிலையங்களில் உள்ள சேமிப்பு கணக்குகளின் வட்டி கணக்கிடப்பட்டு வழங்கப்படும். 18 வயது நிரம்பி திருமணம் செய்தற்கான ஆவணங்களை சமர்ப்பித்தால் இந்த திட்டத்தின் வட்டி விகிதத்தின் கீழ் கணக்கை மூடிவிட்டு முதிர்வு தொகையினை பெற முடியும்.

மூடல் நேரத்தில் தேவைப்படும் ஆவணங்கள் : 

கணக்கை மூடும் நேரத்தில் அடையாள அட்டை, வீட்டு முகவரி சான்றிதழ், குடியுரிமை சான்றிதழ் போன்றவற்றை சமர்ப்பித்தல் வேண்டும்.

செல்வ மகள் திட்டம் எதனால் முக்கியம் :

முதலீடு செய்து சேமிப்பதற்கு மியூச்சுவல் ஃபண்ட் போன்று நிறையப் பல திட்டங்கள் இருந்தாலும் செல்வ மகள் திட்டம் திட்டத்தில் எந்த ஒரு ரிஸ்க்கும் இல்லை என்பதே இதன் மிகப்பெரிய சாதகமாகும்! .

கட்டுரை

சுயதொழில் தொடங்குவது முன் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியவை

  1. பிஸினஸ் பிளானில் என்ன இருக்க வேண்டும்?
  2. கடன் வகைகள்
  3. சொந்தப் பணம் ?
  4. வங்கிகளை எப்படி அணுகுவது?
  5. தேவையான ஆவணங்கள்
  6. மானியம் வழங்கப்படும் தொழில்கள்
  7. அரசு வழங்கும் சலுகைகள்
  8. சுயதொழில் எப்படி தொடங்குவது
  9. ஒருங்கிணைப்பு

வலிமை மிக்க வார்த்தைகள்!

(மகாயோகி ஸ்ரீ புண்ணியரெத்தினம் சுவாமிகளின் உபதேசங்களிலிருந்து தொகுக்கப்பட்டது)

நாம் பிரயோகிக்கும் வார்த்தைகள், எண்ணப் பிரபாவங்கள் என்பனவற்றையெல்லாம் நாம் இப் பிரபஞ்சத்திலிருந்து ஈர்த்தெடுத்து விட்டோம். அது எங்களை செயற்படுத்துகின்றது, வேதனையினை அளிக்கின்றது.

நாம் பேசும் எதிர்மறையான வார்த்தைகள் தீய எண்ணங்களாக மனதில் பதியப்படும். அத்தீய எண்ணங்கள் அதனுடன் இணங்கி செயற்படத்தக்க விடயங்களான நோய், துன்பம், வறுமை, சாக்காடு போன்றவற்றை ஈர்த்துத் தரும். எம்மை அறியாமலே எமது துன்பங்களுக்கெல்லாம் நாமே காரணமாகின்றோம். அவை எமது சுற்றத்தாரிடமிருந்தும், உலகத்திலிருந்தும் எம்மை தனிமைப்படுத்தும். காசு பணம் செல்வம் போன்றவற்றை இல்லமல் செய்யும், அனைவருடனும் பகையினை உண்டாக்கி எம்மை தனிமைப்படுத்தி, நோய் துன்பங்கள் வறுமை போன்றவற்றுடன், உவ்வுலகில் வாழ முடியாமல் செய்துவிடும் தன்மையினை உண்டாக்கும்.

அதேநேரம் நல்ல வார்த்தைகளை நாம் பிரயோகம் பண்ணும்போது, எம் மனதில் நல்ல எண்ணங்கள் பதிவுசெய்யப்பட்டு எமது ஆன்மா பலம்பெறும். அதன்மூலம் மனதில் நல்ல எண்ணங்கள் உதயமாகி, நல்லதொரு நேரான சக்தியொன்று ஏற்படும். உலகத்தில் எமக்கு தேவையான/ உதவி செய்யக்கூடிய நற்காரியங்கள், நல்ல விடையங்கள், நல்ல மனிதர்கள், ஆயுள், ஆரோக்கியம், ஐசுவரியம் போன்றவற்றினை ஈர்த்துத் தரக்கூடிய அளவுக்கு எமது ஆன்மா பலம் பெறும். கடவுள் பக்கம் சார்வதற்கு, கடவுளின் பிரபஞ்ச சக்தியினை ஈர்க்கக்கூடிய தன்மையினை உண்டாக்கி இவ்வுலகில் எல்லோராலும் மதிக்கத்தக்க மனித உருவில் நடமாடும் கடவுளாகவே வாழக்கூடிய தன்மையினை அது உண்டாக்கும். எண்ணத்தின்படிதான் வாழ்க்கை அமையும்.

இதுவரை நாம் பயன்படுத்திய தீய, எதிர்மறையான வார்த்தைப் பிரயோகங்களுக்கான பலாபலன்களையும்தான் நாம் இப்போது அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கின்றோம். எனவே இவற்றிலிருந்து விடுபட வேண்டுமானல் என்ன செய்யலாம்?.

பொறுமையாக இருந்து எமது வார்தைகளை கவனமாக பயன்படுத்துவேம். எவருக்கும் மனம் நோகாதபடி பேச முயல்வோம்.
அத்துடன் அதை காலையில் 3.30 முதல் 5.00 மணி வரையான பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் துயிலெழுந்து, குறித்த ஒரு நேரத்தில் தவறாமல் காயத்திரி மந்திரம் 21 தடவைகளாவது ஜெபம் பண்ணி இறைவனை/ குருவை நோக்கி தியானிப்போம். அதேபோன்று மாலையிலும் நாம் தூங்குவற்தற்கு முன், எமது முன்னைய பதிவுகளில் குறிப்பிட்டது போன்று, “நான் மகிழ்ச்சியாக இருக்கின்றேன்”, “நான் அன்பாக இருக்கின்றேன்” முதலான நேரான எண்ணங்களையும் நல்ல சிந்தனைகளையும் ஏற்படுத்தவல்ல விடயங்களை மனதில் எண்ணி வர அவ்விடயங்கள் மனதில் பதியும்,
அவை எம்மை வளிநடத்தும். (முன்னைய பதிவுகளைக் இங்கு காண்க. 1. அச்சத்தை விடுங்கள், நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள்! 2. கருமவினைகளை களைவோம்! 3. எளிய முறை மனவளக்கலை/ தியானம்)

அதுமட்டுமன்றி. அனைவருடனும் அன்பாக பழகுங்கள். “வாழ்க வளமுடன்” என வாழ்த்துங்கள். அந்த வாழ்த்துக்கள் உங்கள் மனதில் பதிந்ததும் உங்கள் வாழ்வு வளம்பெறும், அதேபோன்று நீங்கள் வாழ்த்தியவர்களது வாழ்வும் வளம்பெறும்.

மேலும் எப்பொழுதெல்லாம் எமக்கு கோவம், கவலை, துன்பம் என்பன வருகின்றனவோ அப்பொழுதெல்லாம் “எல்லோரும் நன்றாக இருக்க வேண்டும் இறைவா… ” என மந்திரம் போல் மீண்டும் மீண்டும் ஜெபியுங்கள், வேண்டிக்கொள்ளுங்கள். உங்கள் மனதிலுள்ள கோவம், கவலை, துன்பம் என்பன நொடிப்பொழுதில் மறைந்து, மனம் அமைதியாகும். வாழ்வில் நிம்மதியாக வாழலாம்….

வாழ்க வளமுடன்

புண்ணியரெத்தினம் சுவாமிகள்