அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்,

இந்த் பகுதியில் அரபி எழுத்துக்களின் உச்சரிப்பை பழகுவோம். உச்சரிப்பு என்றதும் இது நமக்கு தெரிந்தது தானே என்று இருந்து விடாதீர்கள். அரபியில் உள்ள எழுத்துக்களுக்கும் நம் தமிழ் மற்றும் ஆங்கில எழுத்துக்களுக்கும் தொலைதூர தொடர்பே உள்ளது. நாம் நினைத்துக் கொண்டு உள்ளது போல ஒரே மாதிரி உச்சரிக்கப் படுவதில்லை அவை. இன்னும் ஒன்றை நினைவிற் கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு மொழிக்கும் தனித்தனி அடையாளங்கள் உண்டு. எனவே அரபியை அதன் வழியிலேயேதான் கற்க வேண்டும். தமிழ் போலல்ல.

இன்னும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை கேளுங்கள்: "குர்ஆனில் ஓர் எழுத்தை யார் ஓதுகின்றாரோ, அவருக்கு ஒரு நன்மை எழுதப்படும். ஒரு நன்மைக்கு பத்து மடங்கு நன்மை கொடுக்கப்படும். அலீஃப் லாம் மீம் என்பது ஒரு எழுத்து என்று நான் சொல்ல மாட்டேன். அலீஃப் என்பது ஒரு எழுத்தாகும். லாம் என்பது ஒரு எழுத்தாகும். மீம் என்பது ஒரு எழுத்தாகும்." (ஆதாரம்: திர்மிதி)

எனவே ஒவ்வொரு எழுத்தையும் சரியான விதத்தில் உச்சரிக்க வேண்டும். அவ்வாறு உச்சரித்தால் மட்டுமே முஹம்மது நபி (ஸல்) சொல்லுகின்ற வெகுமதிகளை அல்லாஹ்விடம் கோர முடியும். இன்ஷா அல்லாஹ். இனி, ஒவ்வொரு எழுத்தையும் உச்சரிக்கும் விதத்தை காண்போம்.

மக்ரஜ்

அரபியில் ஒவ்வொரு எழுத்தின் உச்சரிப்பின் பிறப்பிடத்தை குறிக்க மக்ரஜ் (Makhraj) என்னும் சொல்லை உபயோகிப்பார்கள். மக்ரஜ் என்னும் சொல்லின் மூலச்சொல், கரஜ (Kha-Ra-Ja) அல்லது யக்ருஜு(Ya-Kh-Ru-Ju) ஆகும். கரஜ அல்லது யக்ருஜு என்றால், "வெளியில் செல்வது" என்பது பொருளாகும். இங்கு அதன் பொருளானது, உச்சரிப்பு வெளிக்கிளம்பும் விதம் எனக் கொள்ளலாம்.

உலெமாக்களின் கூற்று:

மக்ரஜ் என்றால், ஒரு எழுத்தின் உச்சரிப்பு பிறக்கும் இடம், அல்லது அந்த எழுத்தின் ஒலி உருவாகும் இடம். தஜ்வீத் உலெமாக்கள் இதனை அல்‍=மகாரிஜ் என குறிப்பிடுகின்றார்கள். அல்=மகாரிஜ் என்பது, மக்ரஜ் என்னும் சொல்லின் பன்மையாகும்.

மகாரிஜ் மற்றும் ஸிஃபாத்தின் வித்தியாசங்கள்:

ஒவ்வொரு எழுத்தின் உச்சரிப்பும் வேறு விதமானாலும், சில எழுத்துக்களின் ஒலி ஒரே இடத்தில் இருந்து வெளியாவதும் உண்டு. உதாரணத்திற்கு "பா" மற்றும் "மீம்", இரண்டு எழுத்துக்களின் உச்சரிப்பும் உதடுகளிலிருந்து உருவாகின்றன. ஆனால் உச்சரிக்கும் விதம் வேறானதாகும். இவ்வாறு ஒரே இடத்திலிருந்து உருவானாலும் அதன் உச்சரிக்கும் விதம், அவ்வெழுத்தின் குணம் ஆகியன மாறுபடும். ஒவ்வொரு எழுத்தின் இயல்புக் குணத்தை குறிக்கும் சொல்லே ஸிஃபா என‌ப்படும்.ஸிஃபா என்றால் 'அரபி எழுத்தின் இயல்புக்குணம்' என்று பொருள். என்வே ஒரே மக்ரஜைக் கொண்ட எழுத்துக்களை வேறுபடுத்த ஸிஃபா (அஸ்ஸிஃபாத்‍ பன்மை) உபயோகப் படுகின்றது.

அரபி எழுத்துக்களின் ஒலி:

அடிப்படையில் அரபியில் 28 வகையான ஒலிகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு எழுத்திற்கும் ஒவ்வொரு விதமான ஒலி. ஆனால், சில தஜ்வீத் உலெமாக்கள் "அலிஃப்" என்னும் எழுத்தும் "ஹம்ஜா" என்னும் எழுத்தும் ஒரே வகையான ஒலியைக் கொண்டவையே என்று வாதிடுகின்றனர். அவ்வாறு நோக்கின், 27 வகையான ஒலிகளே அரபியில் உள்ளன.

இனி மக்ரஜைப் பற்றி விரிவாக காண்போம்.

மக்ரஜின் எண்ணிக்கை:

அல்லாமா அல் இமாம் ஷேக் உல் குர்ரா அல் இமாம் அல் ஜஜரி (புகழ் பெற்ற காரி){Al Imaam Shaykhul Qurraa Al Jazari} தன்னுடைய "முகத்திமதுல் இமாமல் ஜஜரி" என்னும் புத்தகத்தில் 17 வகையான மக்ரஜ் இருப்பதாக குறிப்பிடுகின்றார். 28 வகை எழுத்துக்கள் இருப்பினும் மக்ரஜ் (ஒலி உருவாகும் இடம்) 17 வகையே. தஜ்வீத் உலெமாக்களிடையே இந்த தொகையைப் பற்றி அபிப்பிராய பேதங்கள் உண்டு. அல் இமாம் ஷாஃபீஈ 16 வகையான மக்ரஜ் உள்ளதாக தெரிவித்துள்ளார். மற்றும் பல உலெமாக்கள் 14 வகையான மக்ரஜே உள்ளது என்றும் கருத்து தெரிவித்துள்ளனர். எனினும் இமாம் அல்ஜ்ஜரி{Al Jazari} தன்னுடைய வாதத்தை பல்வேறு துறைகளைச் சார்ந்த உலெமாக்களை (இலக்கணம், கிராஅத், நஹ்வ்...) சந்தித்து அவர்களின் வாத‌ங்களை ஆராய்ந்த பின்னரே 17 வகை என முன் வைக்கிறார்.

இனி வரும் பகுதிகளில் மக்ரஜ்ஜின் அடிப்படைகளைப் பற்றியும், இன்னும் விரிவான மக்ரஜ்ஜையும் காண்போம் இன்ஷா அல்லாஹ்.