குறிச்சொற்கள் » சுவாரஸ்யம்

ஒன்பதாவது ஆண்டில் நிறம்

(இந்தப் பதிவை வாசிக்க சுமார்  1 நிமிடமும் 39 செக்கன்களும் தேவைப்படும்.) [?]

ஒரு பாதை – பனி மூட்டம் நிறைந்திருந்தது, கண்ணுக்கு எட்டிய தூரத்தில், தெரிவதெல்லாம் பனிமூட்டம். வேறெதுவும் தெரியவில்லை. ஒரு கார் பயணிக்கிறது, அதன் பிரதான முன் விளக்குகள் எரிகின்றன. அவற்றின் வெளிச்சம் படுகின்ற தூரமெல்லாம் பாதை தெரிகிறது. காரும் பனிமூட்டங்கள் துளைத்து பயணிக்கிறது வெளிச்சத்தின் தயவால்.

இப்படியான ஒரு அனுபவம் தான் எழுதுவதும். எழுதுவதன் அழகு கூட, அதனை தொடங்குகின்ற நேரத்தில் தான் வெளிச்சம் போட்டுக் கொள்கிறது. எழுத எழுத பாதை தெரியத் தொடங்கும். ஈற்றில், முழுமையும் வந்து சேரும்.

கடந்த 18 (18.09.2014) ஆம் திகதியோடு, நிறம் தனது எழுத்துப் பயணத்தின் எட்டாவது ஆண்டைப் பூர்த்தி செய்து, ஒன்பதாவது ஆண்டிற்குள் நுழைந்து கொண்டது.

வாழ்வின் சிதறிக் கிடக்கின்ற சின்னச் சின்ன குதூகலங்களைக் கோர்த்துச் செய்யப்பட்டது நிறம். துன்பங்களை ரசித்து ஆள வேண்டுமென்ற மனதை செதுக்க தேட்டம் கொண்டது தான் நிறம்.

இங்கு எல்லாமுமே அழகாய் இருக்கிறது. ஆனால், அவை எல்லோருக்கும் அப்படியாக இருப்பதில்லை. அவை அப்படி இருக்கவும் முடியாது.

சுவையான வாழ்வின் அழகிய தருணங்கள், எல்லோருக்கும் உள்ளன. அந்தத் தருணங்களை ஒவ்வொருவரும் நினைவில் குடிகொள்ளச் செய்கின்ற போது, வாழ்வு இனிக்கத் தொடங்கிவிடும். சாதிப்பது சாத்தியமாகிவிடும். இதை நிறம் தொடர்ச்சியாக சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது.

எதையும் தொடர்ச்சியாகச் செய்கின்ற நிலையில், அதுவாகவே நாம் ஆகிவிடுகிறோம். அப்போது அதில் தேர்ச்சியும் பெற்றிருப்போம். அது அப்போது, வெறும் செய்கை என்று சொல்லப்படாது, பழக்கமான வழக்கமாக என்றும் எம்மோடு ஒட்டிக்கொள்ளும்.

குதூகலம் தருகின்ற பழக்க நிலைகளை எமக்கு சொந்தமாக்கிக் கொள்கின்ற நிலையில், எம் நினைவுகளில் மகிழ்ச்சி தொற்றிக் கொள்ளும்.

ஆக, இங்கு எல்லோரும் தம்மில் தாமே முதலீடு செய்ய வேண்டியது முக்கியமாகவிருக்கிறது. ஆன்மா, உடல், மனம் என முதலீட்டுத் தளங்கள் ஏராளம் உள்ளன.

படைப்புகள் சொல்கின்ற ஒரு விடயம், வாழ்க்கை எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்பதும் இன்னும் சொல்லப்படாமல் ஆயிரம் கதைகள் அடைகாக்கப்படுகின்றன என்பதும் தான்.

வெறுங்காலோடு, ஒரு இரவுப் பொழுதில், மரத்தின் இலைகள் உதிர்ந்து பாதையெல்லாம் மூடிக் கிடக்கின்ற போது, அதன் மேல் நடக்கின்ற சுகம் பற்றி சொல்லிவிட முடியாது. வாழ்க்கையின் அரும்பு துளிர்த்தெழுதல் அங்கு நடக்கும். அது நடந்தது. இந்தச் சின்னச் சின்ன குதூகலங்களின் சேர்க்கைதான் வாழ்க்கை.

பாதங்கள், இலைகளின் நரம்புகளை வருட, துன்பங்கள் பற்றிய நினைவுகள் கூட தொலைந்து போகும். காற்றின் பூரிப்பின் ஸ்பரிசத்தில், இன்பத்தின் எல்லை தெரியத் தொடங்கும். மரத்திற்கும் மனிதனுக்கும் நிறையத் தொடர்புகள் உள்ளன. அதுபோலத்தான், எழுத்திற்கும் மரத்திற்கும் ஆயிரம் தொடர்புகள் காணப்படுகின்றன.

இந்தப் பூமியின் அழகிய நிலைகள் பற்றிய நினைவூட்டலையும் வாழ்வின் வசந்தம் பற்றிய புரிதலையும் நிறத்தின் பதிவுகள் தொடர்ச்சியாகச் சொல்லிக் கொண்டேயிருக்கும். நீங்கள் தேனீர் அருந்துகின்ற போதும் கூட, அதனை உலகின் அற்புதங்களின் ஒன்றென எண்ணிக் கொண்டு சுவைத்தலே, மனவெளியின் உச்ச நிலை குதூகலமென்று நான் நம்புகின்றேன்.

ஒன்பதாவது ஆண்டில் நுழையும் நிறத்தோடு பயணிக்கின்ற அன்பான உங்களுக்கு நன்றி சொல்கின்றேன். இன்னும் சேர்ந்து நிறையப் பயணிப்போம்.

வாழ்க்கையை வாசிக்கின்ற வாய்ப்பை இந்த நிறம் உங்களுக்கு கொண்டுதரும் என்ற நம்பிக்கையை விதைத்தவனாக, இந்த எட்டாண்டு நிறைவின் குதூகலத்தையும் ஒன்பதாவது ஆண்டின் தொடக்கத்தின் திடசங்கல்ப்பத்தையும் உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கின்றேன்.

நன்றிகள் கோடி.

  • உதய தாரகை

இவ்வளவு வரைக்கும் வாசித்து வந்துவிட்டீர்களாயின் கட்டாயம், நீங்கள் என்னை Twitter இல் பின் தொடரலாம். :) நான் இங்கே – Follow @enathu

கட்டுரை

இதை வாசிக்க வேண்டாம்

(இந்தப் பதிவை வாசிக்க சுமார்  1 நிமிடமும் 2 செக்கன்களும் தேவைப்படும்.) [?]

View story at Medium.com

இது ஒரு அன்பான சவால் — கட்டளை என்றே வைத்துக் கொள்ளுங்கள். இந்தச் சவால் பற்றி அறிகின்ற கணத்திலேயே, அதில் தோற்றுப் போவீர்கள். 8 more words

கட்டுரை

நெய்தல்: தமிழ் ஒருங்குறி கட்டற்ற எழுத்துரு

(இந்தப் பதிவை வாசிக்க சுமார்  1 நிமிடமும் 5 செக்கன்களும் தேவைப்படும்.) [?]

நான் சொற்களைப் பொருள்களாகவே பார்க்கின்றேன். ஒவ்வொரு சொற்களும் கொண்டுள்ள குணமும் ஆர்வமும் தெளிவும் எனக்குள் எப்போதும் பரவசம் கொண்டுதரும்.

கட்டுரை

எது உண்மை?

(இந்தப் பதிவை வாசிக்க சுமார்  2 நிமிடங்களும் 32 செக்கன்களும் தேவைப்படும்.) [?]

பல நாட்களுக்குப் பிறகு, கோபாலுவோடு நிறைய நேரம் கதைப்பதற்கான வாய்ப்புக் கிட்டியது. அந்தக் கதையாடலின் ஒரு பகுதி, உண்மை பற்றியதாய் அமைந்திருந்தது.

உண்மையில், உண்மை என்பது என்ன? யாரும் நம்மிடம் நம்பிவிடுமாறு சொல்லுவதுதானா உண்மை? இல்லை. நாம், நம்புகின்றவை மட்டுந்தானா உண்மை. இல்லை. உண்மை என்பது ஒரு மாயைதானா? இல்லை. நாம் நம்பி, மற்றவர்களையும் நம்பிவிடுமாறு கேட்கின்றவைதான் உண்மையா?

நீ, சிந்தித்து உணர்ந்ததை மற்றவர்களிடம் சொல்லியதன் பின், மற்றவர்கள் நீ சொன்ன விடயத்திற்கு உண்மை என்ற அடையாளத்தை அளிக்க வேண்டுமென எண்ணுகின்றாய். இதைப் போலவே, மற்றவர்களும் தாம் சிந்தித்துச் சொல்பவை பற்றிய விடயங்கள் யாவும், உண்மை என்ற குறிச் சொல்லால் இனங்காணப்பட வேண்டுமென விரும்புகின்றனர். அதிகாரத் தோரணையும் கொள்கின்றனர்.

இந்த “உண்மையை நம்பு” என்கின்ற மையப் புள்ளியைக் கொண்டதாய் உண்மைச் சக்கரம் தொடர்ந்து சுற்றிக் கொண்டேயிருக்கிறது.

இங்கு நீ சொல்வதும், அவர்களும் சொல்வதும், மொழியின் தயவில் தான் உருவம் கொள்கிறது. சொற்கள் தான், நீ நினைக்கின்ற, நம்புகின்ற உண்மைக்கு உருவம் கொடுக்கிறது. அவர்களுக்கும் அந்தச் சொற்கள் தான், தங்கள் நம்பிக்கை பற்றிய விடயங்களையோ, சொப்பனங்கள் பற்றிய புரிதல்களையோ உன்னிடம் ஒப்புவிக்க, துணையாய் நிற்கின்றன.

ஆக, சொற்கள் தான், இங்கு எல்லோர் கொண்டுள்ள அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்வதற்கு ஆதாரமாகி நிற்கின்றன.

வெறும் வார்த்தைகளில் வித்தைகளாகவோ, சொற்களின் செப்பங்களாகவோ உண்மை ஒருபோதும் உணர்ந்து கொள்ளப்படக் கூடாது.

ஏமாற்றத்தையும் போலித் தன்மைகளையும், தம்மோடு இயல்பாகப் பூசிக் கொள்வதற்கான தகவை சொற்கள் தம் பரம்பரையலகோடு சேர்த்து வைத்திருக்கின்றன. சொற்களுக்கு இங்கு எதுவாக வேண்டுமோ, அதுவாக ஆகிவிடுகின்ற வரம் உண்டு.

“புனைவு என்பது பொய். ஆனால், நல்ல புனைவு என்பது, பொய்க்குள் புதைத்திருக்கும் உண்மை” என ஸ்டீபன் கிங் ஒரு தடவை சொல்லியிருப்பார்.

உண்மை என்பது சுயத்தோடு தொடங்குவது, ஆழ்மனதின் பல கோணங்கள் பற்றிய விவாதங்களில் வெற்றி காண்பது. ஆர்வத்தின் நீட்சியில் அங்கீகாரம் பெறுவது.

உன் புலன்களின் உச்ச பண்புகளையெல்லாம், வாழ்வின் நீ அனுபவித்த விடயங்கள் வாயிலாக உணர்தலுக்கு உட்படுத்தி, அவற்றை இயல்பான விடயமாக உன்னால் கண்டுகொள்ள முடிகின்ற தருணமே, உண்மை என்ற மொழிக்குள் கூடுகட்டிக் கொள்கிறது.

கல்வி பெற்றவர்கள், படித்தவர்கள் யாவரும் உண்மையை உணரக்கூடியவர்கள் என்பதெல்லாம் மிகப் பொய்யான அனுமானங்கள். இங்கு உண்மை உணர்தலில் கல்வி அறிவை விட, ஆர்வமே ஆதாரமாகவிருக்கிறது.

ஆர்வம்.. வெறும் ஆர்வமல்ல, அதீத ஆர்வம்.

சமகால கல்விச் சூழல் பற்றிய அடையாளங்களுக்குள், சமூக அந்தஸ்து நிலைக்கான கல்வி, பணத்திற்கான கல்வி என கல்வியின் நிலை மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது போன்றே தோன்றுகிறது. கல்வி பற்றிய புரிதல், ஒரு இடத்தை அடைவதன் தோற்றுவாயாக இருப்பது கவலையே. கல்வி என்பது வாழ்வைப் போன்றதொரு பயணம். இது பற்றிய புரிதல், தகவல்கள் மலிந்து கிடக்கின்ற இந்த யுகத்திலும் மறைந்திருப்பது சோகமே!

சமகாலத்தின் நுட்பங்களின் விசாலிப்பும் அதன் வருவிளைவுகளும், நாம் பலவற்றையும் இலகுவாக அறிந்து கொள்ள முடிவதற்கு வழிசெய்துள்ளது.

அத்தோடு அது நின்றுவிடவில்லை, ஒரு முரணாக, எல்லோராலும், தாம் நம்புகின்ற, மற்றவர்கள் நம்பி உண்மை என பரப்ப வேண்டுமென நினைக்கின்ற விடயங்களைக்கூட உலகத்தோடு இலகுவாகவும் பரப்பக்கூடிய சாத்தியங்களையும் வழங்கியிருக்கிறது.

இந்த “நீ நம்பு – நாலு பேருக்குச் சொல் – நான் சொல்கிறேன்” என்கின்ற வகையான பரப்புரை, மிகத் தீவிரமாக ஒவ்வொரு நாளும், வெவ்வேறு, நிலைகளில் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

இங்கு எது உண்மை? எது புனைவு? எது கட்டுக்கதை? என்றெல்லாம் அறிந்து கொள்வதற்கான வாய்ப்புகளே — அந்தப் பரப்புரை கொண்ட சொற்களின் மிரட்சியாலும், அது கொண்ட படங்களின் கவர்ச்சியாலும் — நிராகரிக்கப்பட்டு, கண்டதெல்லாம் உண்மை என்ற தோரணையில் எல்லாமே, தொடர் பகிர்தலுக்கு உட்படுத்தப்படுகிறது. அந்தப் பகிர்தல்கள், பலரினதும், சமகாலம் பற்றிய தங்கள் அறிவின் உச்சத்தை காட்டுவதாய்ப் போன்றெல்லாம் பாவனை செய்யப்படுகின்றது.

இங்கு என்ன நடக்கிறது?

உண்மையை முதன்மைப் படுத்துகின்ற நிலையில், சொற்களின் வித்தையில் நீ தொலைந்து போய்விட வாய்ப்பேற்படாது. அதீத ஆர்வமென்பது, இங்குதான் மிக முக்கியமான ஒருவிடயமாக உருவெடுக்கின்றது.

“என்னிடம் எந்தவிதமான விஷேட திறமைகளுமில்லை. நான் அதீத ஆர்வத்துடன் பலதையும் ஆய்ந்தறிகின்றேன்” என்று அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டைன் சொன்ன விடயம், அதீத ஆர்வத்தின் அவசியத்தைச் சொல்லி நிற்கும்.

மற்றவர்கள் எம்மோடு பகிர்ந்து கொள்பவைகள் யாவும், பொய்யானவை அல்லது யாவும் உண்மையானவை என்ற மேலோட்டமான முடிவைத்தருகின்ற நோக்கம் இந்தப் பதிவிற்குக் கிடையாது. ஆனால், உன்னோடு, மற்றவர்கள் பகிர்ந்து கொள்கின்ற விடயங்கள் பற்றிய உண்மைத்தன்மையை உன் அதீத ஆர்வத்தின் மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம். அதற்கான அவகாசம் உனக்கிருக்கிறது.

உன் மனவானில், நீதான் தெரிவுகளைச் செய்கின்ற ஆளுமைக்குச் சொந்தக்காரன். உனது அனுமதியின் பின்னர்தான், உன்னாலேயே ஒரு விடயத்தை பகிரவோ, பதியவோ முடியும். இது பிரபஞ்ச உண்மை.

நீ கேட்பவை பற்றிய விடயங்கள், உன்னிடம் சொல்லப்படுபவைகள் பற்றிய குறிப்புகள் என எல்லாவற்றையும் ஆய்ந்தறிதலுக்கு உட்படுத்தித்தான் அதன் உண்மைத் தன்மையை உணர வேண்டியுள்ளது.

நீ என்ன பறப்பது ஒரு நோயென்றா நம்புகிறாய்? அது என்ன உண்மைதானா?

- உதய தாரகை

இவ்வளவு வரைக்கும் வாசித்து வந்துவிட்டீர்களாயின் கட்டாயம், நீங்கள் என்னை Twitter இல் பின் தொடரலாம். :) நான் இங்கே – Follow @enathu

கட்டுரை