*

கடலின் பிம்பமென விரிகிறது
கரையோரத்து சாலை...

*

அவனும் கடல் பார்க்கிறான் என நினைத்திருந்தேன்
தூண்டிலில் மீனும் முகத்தினில் சிரிப்புமாய்
எனை கடக்கும் வரை...

ஆழ்கடல் அமைதியிலிருந்தும்
சூர்யோதயத்திலிருந்தும்
மொட்டவிழும் நிகழ்விலிருந்தும்
பிறப்பு இறப்பிலிருந்தும்
தூண் துரும்புகளிலிருந்தும்
விஞ்ஞானத்தின் முறம் கொண்டு
விரட்டியடிக்கப்பட்ட கடவுள்
ஆதிவெடிப்பின் கணத்திலும்
முடிவிண்மைக்கு அப்பாலும்
குழந்தையின் சிரிப்பிலும்
சஞ்சரித்த படி
நாய்க்குட்டியின் கண்களின் அன்பையும்
அதன் வாலசைவில் குவிமையம் கொண்ட அன்பிற்கான தேடலையும்
கலந்த பார்வையுடன்
பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்
தான் இருந்த இடத்தில் நிறைந்துள்ள பெரும்பாழை
அதில் விழத்தொடங்கியுள்ள குப்பைகளை...

- சித்தார்த்

திசைப்பறவை குடியொன்றின் உறைவிடம்.

ஆதவனின் கதிர்கொண்டு
உயிர்க்காற்றை உருவாக்கும்

ரசவாதக் கூடம்.

காட்டாற்று வெள்ளத்தில்

மண்காக்கும் அரண்.

தேடி வரும் உயிர்க்கெல்லாம்

கனி தரும் உணவகம்.

ஆயினும் அது ஒரு மரம் தான்.

தயங்காமல் வெட்டு.

- சித்தார்த்.

இளங்கோவடிகள் மன்னிப்பாராக. :)

எம்பிக்குதித்து
உடலின் எல்லையில் மோதி
கீழ் விழுந்து
மீண்டும் முயன்று
மீண்டும் தோற்று
விழுப்புண்களுடன்
புவியீர்ப்பின் கோடையில்
வாடத்தொடங்கும்
பறவை முன்
குழந்தை மனம்

- சித்தார்த்